Galata 1 - De Bibel JHF

Paulus schrift aun de Jemeent von Galatien

¹ Paulus, Apostel, nich von Menschen, uk nich derch eenen Mensch, sonda derch Jesus Christus un Gott, däm Voda, dee am von de Doodes oppjewakjt haft,

² un aule Breeda, dee bie mie sent, aun de Jemeent von Galatien:

³ Jnod junt un Fräd von Gott, däm Voda, un onsem Har Jesus Christus,

⁴ dee sikj selfst fa onse Sinden hanjejäft haft, doamet hee ons rut nemt ut dise (de jäajenwuatje) beese Welt, nom Wellen von onsem Gott un Voda,

⁵ däm de Iea en Eewichkjeit to Eewichkjeit! Amen.

De Galata veloten daut reine Evangelium

⁶ Ekj wunda mie, daut jie soo schwind von däm, dee junt en (derch) de Jnod Christi beroopen haft, to eene aundre frooe Bootschoft aufdreien,

⁷ dee kjeene aundre es; sonda daut sent (jeft) eenje Lied, dee junt vewerren un de frooe Bootschoft von Christus vedreien wellen.

⁸ Oba wan uk wie, ooda een Enjel vom Himmel, junt woat aus de frooe Bootschoft vekjindjen, buta däm, waut wie junt vekjindicht ha; dee es veflucht.

⁹ Aus wie verhäa jesajcht ha, soo saj ekj uk nu wada: Wan irjent wäa junt de frooe Bootschoft vekjindicht, buta däm, waut jie emfangen ha, dee es veflucht.

¹⁰ Sieekj ekj dan nu de Menschen tofrädtostalen, ooda Gott? Ooda sieekj ekj Menschen to jefaulen? Wan ekj noch Menschen jefaulen wudd, soo wia ekj nich Christi Kjnajcht.

Paulus es nich aufhenjich von de aundre Apostel

¹¹ Oba ekj moak junt bekaunt, Breeda, daut de frooe Bootschoft, dee ekj vekjindicht ha, daut dee nich no Menschen Oat es.

¹² Dan ekj ha dee uk nich von eenem Mensch jekjräajen, un ekj wudd nich belieet, sonda derch eene Openboarunk von Jesus Christus.

¹³ Jo, dan jie ha von mien Waundel eenst em Judentum jehieet, daut ekj de Jemeent Gottes äwa aule Mot vefoljd, om dee to venichten,

¹⁴ un en däm Judentum tooneem äwa väle Miensjlikjen en mienem Jeschlajcht, endäm ekj een groota (em Äwamot) Iewaja fa miene vodaliche Sitten (Äwaleewrungen) wia.

¹⁵ Oba aus et Gott, fa goot hild, dee mie vom Muttalief aun utjesondat (uterwält) un derch siene Jnod beroopen haft,

¹⁶ sienen Sän en mie to openboaren, doamet ekj am, aus de frooe Bootschoft, mank de Velkja vekjindijd, fuaz, jinkj ekj nich met Fleesch un Bloot to Rot,

¹⁷ un jinkj uk nich enopp no Jerusalem no dän, dee ver mie Apostel wieren, sonda ekj jinkj wajch no Arabien un kjeem wada trigj no Damaskus.

¹⁸ Donn, no dree Joa, jinkj ekj enopp no Jerusalem, om Kefas (Petrus) kjanen to lieren, un ekj bleef 15 Doag bie am.

¹⁹ Oba ekj sach kjeenen aundren vonne (dee) Apostel, buta Jakobus, däm Brooda vom Harn.

²⁰ Oba waut ekj junt schriew, kjikj, ver Gott! Ekj lieej nich.

²¹ Donn jinkj ekj en de Jäajent von Sierien un Zilizien.

²² Oba ekj wia de Jemeent en Judäa, dee en Christus sent, vom Aunjesecht onbekaunt;

²³ oba see hauden blooss jehieet: Dee, dee ons eenst vefoljd, vekjindicht nu aus frooe Bootschoft däm Gloowen, dän hee eenst venielen (venichten) wull.

²⁴ Un see veharlichten Gott aun (opp) mie.