Filemon 1 - De Bibel JHF

¹ Paulus, een Jefangna Christus Jesus, un Timotäus, de Brooda, aun Filemon, dän Jeleewden un onsem Metoabeida,

² un Afia, de Sesta, un Archippus, onsem Metkjamfa, un de Jemeent, dee en dienem Hus es:

³ Jnod junt un Fräd von Gott, onsem Voda, un däm Harn Jesus Christus!

Paulus bät fa Filemon un siene Jemeent

⁴ Ekj dank mienem Gott, endäm ekj aule Tiet aun die denkj en miene Jebäda,

⁵ doa ekj hia von diene Leew un von däm Gloowen, dän du aun däm Harn Jesus un to aule Heilje hast,

⁶ daut de Jemeenschoft en dienem Gloowen wirkjsom woat en de Erkjantnis von aul daut Goode, daut en ons es jäajenäwa (en) Christus [Jesus].

⁷ Dan wie (ekj) ha väl Freid un Troost wäajen diene Leew, wiels de Hoaten de Heilje derch die, Brooda, sent ermuntat worden.

Paulus frajcht Filemon auf hee däm Onesimus siene Fäla fa am togoodhoolen wudd

⁸ Doawäajen, wan ekj uk väl Friemootichkjeit en Christus haben mott, die to befälen, waut sikj jeziemt,

⁹ wäajen de Leew välmea bedd ekj die, doa ekj nu soo eena sie, aus Paulus, een oola Maun, oba nu uk een Jefangna Jesus Christus.

¹⁰ Ekj bedd die fa mienen Sän, däm ekj en de Faslen (en Kjäden em Jefenkjnis) jebuaren ha, Onesimus,

¹¹ dee die verhäa (eenst) nutzloos wia, oba nu die un mie nitzlich es,

¹² däm ekj die trigj jeschekjt ha, am, daut es mien Hoat;

¹³ däm ekj bie mie behoolen wull, doamet hee en diene Städ mie deent, en de Faslen (Kjäden), wäajen de frooe Bootschoft.

¹⁴ Oba onen dienen Wellen wull ekj nuscht doonen, doamet dien Gootsdoonen nich ut Dwank wia, sonda ut frieen Wellen.

¹⁵ Dan veleicht es hee doawäajen fa eene korte Tiet von die jetrant worden, doamet du am fa emma (opp eewich) behelst,

¹⁶ nich mea aus eenen Sklowen, sonda mea aus eenen Sklowen, aus eenen leewen Brooda, besondasch fa mie, oba wooväl mea fa die, soo aus em Fleesch aus uk em Harn.

¹⁷ Aulsoo, wan du mie aus Frint (Poatna) helst, soo nemm am opp aus mie.

¹⁸ Oba wan hee die irjent een Orrajcht jedonen haft, ooda die waut schuldich es, soo räakjen daut mie aun.

¹⁹ Ekj, Paulus, ha dit met miene Haunt jeschräwen, ekj well (woa) betolen; doamet ekj nich saj, daut du uk die selfst mie schuldich best.

²⁰ Jo, Brooda, ekj mucht aun die Freid ha, em Harn; ermunta (stoakj) mien Hoat en Christus.

²¹ Doa ekj dien Jehuarsom vetru, soo ha ekj die jeschräwen, endäm ekj weet, daut du noch mea doonen woascht, aus ekj saj.

²² Oba bieaun moak mie uk ne Gauststow reed, dan ekj hop, daut ekj derch june Jebäda junt woa jeschenkjt woaren.

²³ Daut jreest die Epafras, mien Metjefangna en Christus Jesus,

²⁴ Markus, Aristarchus, Demas, Lukas, miene Metoabeida.

²⁵ De Jnod vom onsem Harn Jesus Christus es met junem Jeist!