Filemona 1 - Dobra Wiadomość o ratunku w Chrystusie. Nowy Przekład Dynamiczny Nowego Testamentu

Powitanie

¹ Ja, Paweł, uwięziony z powodu Chrystusa Jezusa, wraz z bratem w wierze, Tymoteuszem, kieruję te słowa do umiłowanego Filemona, naszego współpracownika,

² a także do Apfii, naszej siostry w PANU, do Archipa, naszego współbojownika oraz do całej społeczności wierzących, która gromadzi się w waszym domu.

³ Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Jezusa Chrystusa, naszego PANA, obficie w was rozkwitają.

Wstawiennictwo za Onezymem

⁴ Ilekroć tylko wspominam ciebie, drogi bracie, to w modlitwach z głębi serca dziękuję za ciebie Bogu,

⁵ słyszę bowiem o miłości i posłuszeństwie, z jakim – wobec Bożego ludu – realizujesz nakazy Jezusa, naszego PANA.

⁶ Modlę się o to, aby twoja wiara owocowała również wszelkim poznaniem każdego rodzaju dobra, którym zostaliśmy napełnieni w Chrystusie.

⁷ Doznaję bowiem wielkiej radości i pociechy, słysząc bracie o twojej postawie ofiarnej miłości, która tak bardzo pokrzepia serca Bożego ludu.

⁸ I chociaż w Chrystusie mógłbym śmiało nakazać ci zrobienie tego, co słuszne,

⁹ to jednak z uwagi na twoją ofiarną postawę miłości ja – twój zwierzchnik w wierze, a teraz jeszcze więzień z powodu Chrystusa Jezusa – zwracam się do ciebie z pokorną prośbą.

¹⁰ Dotyczy ona Onezyma, mego dziecka w wierze, który dla Chrystusa narodził się duchowo w moim więzieniu.

¹¹ Kiedyś – tak naprawdę – nie był dla ciebie prawdziwie użyteczny, lecz teraz, jako brat w Chrystusie, stał się użyteczny dla mnie, a przez to i dla ciebie.

¹² Tego więc, który jest moim sercem, odsyłam do ciebie.

¹³ Początkowo zamierzałem zatrzymać go przy sobie, by zamiast ciebie pomagał mi w czasie mego uwięzienia, które znoszę z powodu głoszenia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie,

¹⁴ jednak doszedłem do wniosku, że nie uczynię tego bez twojej wiedzy i woli. Chciałbym bowiem zostać obdarzony tym dobrem przez ciebie nie w sposób wymuszony, ale w pełnej wolności twej decyzji.

¹⁵ Może właśnie z tego powodu wydarzyło się to, co się stało. Może dlatego właśnie oddalił się on od ciebie na pewien czas, byś odzyskał go na wieczność,

¹⁶ i to już nie jako niewolnika, lecz jako kogoś znacznie cenniejszego – umiłowanego brata w wierze, którym stał się przecież nie tylko dla mnie, ale o wiele bardziej dla ciebie, i nie tylko w ziemski sposób, lecz także w PANU.

¹⁷ Jeśli więc poczuwasz się do wspólnoty ze mną, potraktuj go jak mnie samego.

¹⁸ A jeśli z jego powodu poniosłeś jakąś szkodę lub jest on tobie winien cokolwiek, biorę to na siebie.

¹⁹ Spójrz, co piszę własną ręką: ja, Paweł, ureguluję wszystkie jego długi! Pomijam już fakt, że ty sam winien mi jesteś całego siebie.

²⁰ Och, bracie, błagam, uczyń to w PANU dla mnie! Uraduj moje serce w Chrystusie!

²¹ Znając twoje oddanie Jezusowi, piszę do ciebie z głębokim przekonaniem, że uczynisz nawet więcej niż to, o co proszę.

²² I przygotuj mi gościnę u siebie, liczę bowiem na to, że dzięki waszym modlitwom zostanę niedługo wam przywrócony i będę mógł przybyć do was.

Pozdrowienia końcowe

²³ Pozdrawia cię Epafras, który wraz ze mną jest więźniem z powodu Chrystusa Jezusa,

²⁴ a także Marek, Arystarch, Demas i Łukasz, moi współpracownicy.

²⁵ Niech łaska Jezusa Chrystusa naszego PANA napełnia waszego ducha.