مزامیر 147 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

ستایش خدای متعال

¹ خداوند را سپاس باد! چه نیکو است که خداوند را با سرود ستایش کنیم؛ ستایشِ خداوند بسیار دلپذیر و شایسته است.

² خداوند اورشلیم را دوباره آباد می‌کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌سازد.

³ او دل‏شکستگان را شفا می‌دهد و بر زخم‌هایشان مرهم می‌گذارد.

⁴ او تعداد ستارگان را تعیین می‌کند و هرکدام از آن‌ها را به نام می‌شناسد.

⁵ خداوند ما بزرگ و قدرتش عظیم است، دانش و حکمت او بی‌کران.

⁶ خداوند، فروتنان را برمی‌افرازد، و شریران را سرنگون می‌سازد.

⁷ برای خداوند سرود شکرگزاری بخوانید و با نوای بربط برای خدای ما بنوازید.

⁸ او آسمان‌ها را با ابرها می‌پوشاند و برای زمین باران فراهم می‌سازد و سبزه‌ها را بر تپّه‌ها می‌رویاند.

⁹ به حیوانات خوراک می‌دهد و جوجه کلاغ‌ها را غذا می‌دهد.

¹⁰ به قدرت اسب‌ها علاقه‌ای ندارد و نیروی مردان دلاور او را خشنود نمی‌سازد،

¹¹ بلکه خشنودی او از کسانی است که او را گرامی می‌دارند و به محبّت پایدار او امیدوارند.

¹² خداوند را ستایش کن، ای اورشلیم! خدای خود را ستایش کن، ای صهیون!

¹³ او دروازه‌هایت را بر روی دشمن محکم می‌بندد و ساکنان تو را برکت می‌دهد.

¹⁴ او صلح را به مرزهای تو می‌آورد و ساکنان تو را با بهترین گندم سیر می‌سازد.

¹⁵ او به زمین فرمان می‌دهد و فرمان او فوراً انجام می‌شود.

¹⁶ زمین را با لحاف برف می‌پوشاند و شبنم را مانند گرد می‌پاشد.

¹⁷ تگرگ را همچون سنگریزه می‌فرستد و کسی تاب تحمّل سرمای آن‌ را ندارد.

¹⁸ به کلام او یخ‌ها آب می‌شوند، باد می‌وزد و آب جاری می‌گردد.

¹⁹ کلام خود را به یعقوب بیان می‌کند و فرایض و فرمان‌های خود را به بنی‌اسرائیل می‌دهد.

²⁰ او با هیچ قوم دیگری چنین رفتار نمی‌کند، زیرا آن‌ها فرمان‌های او را نمی‌دانند. خداوند را سپاس باد!