ایّوب 6 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

ایّوب:

^1-2 اگر اندوهِ مرا در ترازو وزن می‌کردید و فلاکت مرا می‌سنجیدید،

³ برایتان معلوم می‌شد که از ریگ‌های دریا هم سنگین‌ترند. از همین سبب است که سخنان من بی‌پروا است.

⁴ زیرا خدای قادر مطلق مرا هدف تیرهای خود قرار داده است، و زهر آن‌ها در بدنم پخش شده‌؛ وحشت خداوند مرا احاطه کرده است.

⁵ الاغ اگر علف داشته باشد، عَرعَر نمی‌کند و گاو در وقت خوردن، بانگ نمی‌زند.

⁶ آیا می‌توان غذای بی‌مزه را بدون نمک خورد؟ آیا سفیدۀ تخم‌مرغ طعمی دارد؟

⁷ من برای این‌گونه غذاها اشتها ندارم و هر چیزی که می‌خورم، حالم را به هم می‌زند.

^8-9 ای‌کاش خدا آرزوی مرا برآورده سازد، خواهش مرا قبول فرماید، و رشتۀ زندگی مرا قطع کند.

¹⁰ این مایهٔ تسلّی من می‌شد؛ با همۀ دردهایی که دارم، از خوشی شادی می‌کردم. چون من هرگز از احکام آن قدّوس نافرمانی نکرده‌ام.

¹¹ چه نیرویی در من باقی‌مانده است که در انتظار باشم؟ عاقبت من چیست که صبور باشم؟

¹² آیا من از سنگ ساخته شده‌ام؟ آیا بدن من از برنز است؟

¹³ قوّتی در من نمانده که خودم را نجات دهم، و کسی هم نیست که به یاری من بیاید.

¹⁴ کسی‌ که مهربانی را از دوست خود دریغ کند، به خدای قادر مطلق هم احترام نمی‌گذارد.

¹⁵ همراهان من مانند نهری فصلی بی‌وفا هستند، همانند بستر رود که سیلاب از آن می‌گذرد،

¹⁶ که از یخ، سیاه‌رنگ شده‌اند، و کدر از برف‌های ذوب شده؛

¹⁷ امّا در فصول خشک، بخار می‌شوند، و در گرما ناپدید می‌گردند. دوستان من هم قابل‌ اعتماد نیستند.

¹⁸ کاروانیان برای آب به کنار جوی می‌روند، و در بیابان سرگردان شده هلاک می‌گردند.

¹⁹ کاروان‌های تیما در جستجوی‌اند، و مسافرین سِبا امیدوار.

²⁰ آن‌ها مطمئن بودند که آب پیدا خواهند کرد؛ وقتی به آنجا رسیدند، مأیوس و سردرگُم شدند.

²¹ شما هم برای من مانند همان نهر خشک بی‌فایده هستید، زیرا مصیبت مرا دیده و ترسان شده‌اید.

²² آیا من از شما چیزی خواسته‌ام، یا گفته‌ام که برای رهایی من از ثروتتان رشوه بپردازید؟

²³ و یا مرا از دست دشمنان و از چنگ ظالمان نجات بدهید؟

²⁴ به من تعلیم بدهید و من ساکت خواهم شد؛ به من بفهمانید که چگونه خطا کرده‌ام.

²⁵ سخنان صادقانه قانع‌کننده هستند، امّا نکوهش شما چه چیزی را ثابت می‌کند؟

²⁶ آیا می‌خواهید از سخنان من عیب‌جوئی کنید، و سخنان مرد ناامید را مثل باد هوا انگارید؟

²⁷ شما حتّی به مال یتیم طمع دارید، برای نفع خود حاضر هستید حتّی دوست خود را هم بفروشید.

²⁸ حال به چهرهٔ من نگاه کنید. من به شما دروغ نخواهم گفت.

²⁹ دیگر کافی است؛ بی‌انصافی نکنید. محکومم نسازید، زیرا گناهی ندارم.

³⁰ آیا فکر می‌کنید که من حقیقت را نمی‌گویم، و خوب و بد را از هم تشخیص نمی‌دهم؟