ایّوب 36 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

^1-2 اِلیهو ادامه داده گفت: قدری صبور باش و بیشتر گوش بده به آنچه که از طرف خدا می‌گویم.

³ من معلومات خود را به کار می‌گیرم تا نشان بدهم که خالق من عادل است.

⁴ حقیقتاً من که در برابر تو ایستاده‌ام، دروغ نمی‌گویم و دانش من کامل است.

⁵ خدا درواقع باعظمت و دانا است و کسی را ذلیل و خوار نمی‌شمارد.

⁶ اشخاص شریر را زنده نمی‌گذارد و به داد مردم مظلوم می‌رسد.

⁷ به مردمان نیک توجّه دارد و آن‌ها را به تخت پادشاهی می‌نشاند و تا به‌ابد سرفراز می‌سازد.

⁸ امّا اگر آن‌ها با زنجیرها بسته شوند و به‌خاطر آنچه که انجام داده‌اند، به مصیبتی گرفتار شوند،

⁹ خدا خطاها و گناهشان را که از روی غرور مرتکب شده‌اند، به رخ آن‌ها می‌کشد.

¹⁰ گوش‌هایشان را باز می‌کند تا دستورات او را بشنوند و از کارهای خطا دست بکشند.

¹¹ اگر از او اطاعت کرده او را خدمت کنند، در تمام عمر خود سعادتمند و خوشحال خواهند شد.

¹² امّا اگر نافرمانی کنند، با شمشیر کشته می‌شوند و در نادانی خواهند مرد.

¹³ آنانی که خدانشناس می‌باشند، همیشه خشمگین هستند و حتّی در وقت هلاکت هم از خدا کمک نمی‌طلبند.

¹⁴ در جوانی می‌میرند و عمرشان با ننگ و رسوایی به پایان می‌رسد.

¹⁵ خدا رنجدیدگان را از رنجشان نجات می‌بخشد و گوش‌هایشان را به وسیلهٔ مصیبت‌هایشان می‌گشاید.

¹⁶ خدا تو را از چنگ مصیبت آزاد کرده به‌جایی آورد که در آن خوشی هست و سفرۀ تو را با خوراک‌های مقوّی پُر کرد.

¹⁷ امّا اکنون به‌خاطر شرارت خود سزاوار مجازات هستی.

¹⁸ پس احتیاط کن، مبادا کسی تو را با رشوه و ثروت از راه راست منحرف سازد.

¹⁹ ناله و فریاد تو سودی ندارد و باقدرت خود نمی‌توانی از مصیبت رهایی یابی.

²⁰ در آرزوی فرارسیدن شب نباش، چراکه شب وقت هلاکت ملّت‌ها است.

²¹ به راه گناه مرو، زیرا به‌خاطر گناه بود که تو به این مصیبت‌ها گرفتار شدی.

²² به یاد آور که قدرت خدا چقدر عظیم است؛ او معلّمی است که همتا ندارد.

²³ چه کسی می‌تواند به او بگوید که چه کند و یا او را متّهم به بی‌عدالتی نماید؟

²⁴ مردم همیشه کارهای خدا را ستایش کرده‌اند. تو هم باید او را به‌خاطر کارهایش ستایش کنی.

²⁵ همۀ مردم کارهای او را دیده‌اند و از دور مشاهده کرده‌اند.

²⁶ ما نمی‌توانیم عظمت خدا را به‌کلّی درک کنیم و شمارهٔ سال‌های او را دریابیم.

²⁷ او آب را به‌صورت بخار به هوا می‌فرستد و از آن قطرات باران را می‌سازد.

²⁸ بعد ابرها باران را به فراوانی برای انسان می‌ریزند.

²⁹ کسی نمی‌داند که ابرها چگونه در آسمان حرکت می‌کنند و غرّش رعد از آسمان خدا چگونه برمی‌خیزد!

³⁰ می‌بینید که چگونه آسمان را با برق روشن می‌سازد، امّا اعماق دریا همچنان تاریک می‌ماند.

³¹ خدا از این طریق مردم را تغذیه می‌کند و به فراوانی به آن‌ها روزی می‌دهد.

³² برق را با دست‌های خود می‌گیرد و به آن فرمان می‌دهد که به هدف بخورد.

³³ رعد فرارسیدن توفان را اعلام می‌کند و حیوانات هم از آمدن آن باخبر می‌شوند.