ایّوب 35 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ اِلیهو در ادامۀ سخنان خود گفت:

² «ایّوب، آیا صحیح است که ادّعا کنی و یا بگویی، که در نزد خدا نیک هستی؟

³ و یا بگویی، 'اگر گناه کنم، چه منفعتی به من می‌رسد؟ و اگر نکنم، چه سودی؟'

⁴ من به تو و دوستانت جواب می‌دهم.

⁵ به آسمان بنگر و ببین که ابرها چقدر بلند هستند.

⁶ اگر گناه کنی، گناه تو چه صدمه‌ای به خدا می‌رساند؟ اگر خطاهای تو زیاد شوند، چه تأثیری بر او دارند؟

⁷ یا اگر پاک باشی چه فایده‌ای به او می‌رسانی و چه چیزی به او می‌بخشی؟

⁸ شرارت تو بر افرادی مانند خودت اثر می‌گذارد، و نیکویی تو بر دیگران.

⁹ مردم از کثرت ظلم می‌نالند و برای کمک فریاد می‌زنند.

¹⁰ امّا آن‌ها برای کمک به‌سوی خدایی که خالق آن‌ها است، روی نمی‌آورند، خدایی که در تاریک‌ترین روزهای زندگی‌شان به آن‌ها امید می‌بخشد.

¹¹ آن‌ها به خدا که به آن‌ها حکمت می‌بخشد روی نمی‌آورند، حکمتی عظیم‌تر از حکمت حیوانات و پرندگان.

¹² آن‌ها فریاد می‌زنند، امّا خدا فریادشان را نمی‌شنود، زیرا اشخاصی مغرور و شریر هستند.

¹³ فریادشان بی‌فایده است، چراکه خدای قادر مطلق نه فریاد پوچ آن‌ها را می‌شنود و نه به آن توجّه می‌کند.

¹⁴ تو می‌گویی نمی‌توانی خدا را ببینی، امّا صبر کن، دعوی تو در حضور وی است،

¹⁵ تو فکر می‌کنی که خدا بدکاران را جزا نمی‌دهد و به گناهشان توجّه نمی‌کند.

¹⁶ این حرف‌ها همه پوچ و بی‌معنی می‌باشند و تو، ای ایّوب، از روی نادانی حرف می‌زنی.