ایّوب 33 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ حال، ای ایّوب، با‌دقّت به سخنان من گوش بده.

² می‌خواهم آنچه را که در نظر دارم به تو بگویم.

³ حرف‌های من از صمیم دل، صادقانه و حقیقت است.

⁴ زیرا روح خدا مرا سرشته و نَفَس قادر متعال به من زندگی بخشیده است.

⁵ اگر می‌توانی جواب مرا بدهی، دلیل و برهان خود را آماده کن.

⁶ من و تو در نظر خدا فرقی نداریم. هردوی ما از گِل سرشته شده‌ایم.

⁷ پس تو نباید از من ترس و وحشت داشته باشی و من بر تو فشار نمی‌آورم.

⁸ شنیدم که گفتی:

⁹ «من پاک هستم و خطایی نکرده‌ام؛ بی‌تقصیرم و خطایی در من نیست.

¹⁰ با این‌ حال خدا بهانه می‌جوید تا به من حمله کند، و مرا دشمن خود می‌شمارد.

¹¹ پای‌هایم را به زنجیر می‌بندد و مراقب هر قدمی است که من برمی‌دارم.»

¹² امّا ایّوب، من تو را قانع می‌سازم که تو اشتباه می‌کنی. خدا بزرگ‌تر از همۀ انسان‌ها است.

¹³ چرا خدا را متّهم می‌کنی و می‌گویی که او پاسخ شکایت‌های ما را نمی‌دهد.

¹⁴ خدا به راه‌های مختلف با انسان صحبت می‌کند، امّا کسی به کلام او توجّه نمی‌نماید.

¹⁵ در شب، وقتی انسان به خواب عمیق فرومی‌رود، در رؤیا با او حرف می‌زند.

¹⁶ گوش‌های او را باز می‌کند و با اخطارهای خود او را به وحشت می‌اندازد.

¹⁷ خدا سخن می‌گوید تا او را از گناه کردن باز دارد و از مغرور شدنش رهایی‌ بخشد.

¹⁸ او اجازه نخواهد داد که آن‌ها هلاک شوند، او آن‌ها را از مرگ نجات می‌دهد.

¹⁹ خدا انسان را با درد و بیماری سرزنش می‌کند.

²⁰ در اثر مرض، انسان اشتهای خود را از دست می‌دهد به‌طوری‌که حتّی از لذیذترین غذاها هم بدش می‌آید.

²¹ آن‌قدر لاغر می‌شود که از او فقط پوست و استخوان به‌جا می‌ماند.

²² پایش به لب گور می‌رسد و به دنیای مردگان نزدیک می‌شود.

²³ امّا اگر یکی از هزاران فرشتۀ خدا حاضر باشد و برای او وساطت نموده بگوید که بی‌گناه است،

²⁴ آنگاه بر او رحم کرده می‌فرماید: «آزادش کنید و نگذارید که هلاک شود، زیرا کفّاره‌ای برایش یافته‌ام.»

²⁵ بدن او دوباره جوان و قوی می‌گردد.

²⁶ هر وقت به حضور خدا دعا کند، خدا دعایش را می‌پذیرد و او با شادمانی در پیشگاه وی حضور می‌یابد؛ و خدا نیکی گذشته‌اش را به او بازمی‌گرداند.

²⁷ بعد او سرود می‌خواند و به مردم می‌گوید: «من گناه کردم و از راه راست منحرف شدم،

²⁸ امّا خدا گناهان مرا بخشید و مرا از مرگ و هلاکت نجات داد.»

²⁹ خدا بارها این کارها را برای انسان انجام می‌دهد،

³⁰ تا جان او را از هلاکت برهاند و از نور حیات برخوردارش سازد.

³¹ ایّوب، سخنان مرا بشنو و خاموش باش و به آنچه می‌گویم توجّه کن.

³² امّا اگر چیزی برای گفتن داری، بگو. من می‌خواهم بشنوم و اگر گفتارت درست باشد، قبول می‌کنم.

³³ وگرنه ساکت باش و به من گوش بده تا به تو حکمت بیاموزم.