ایّوب 24 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ چرا قادر مطلق وقتی را برای داوری تعیین نمی‌کند؟ چرا آنانی که او را می‌شناسند، هرگز روزهای داوری او را نمی‌بینند؟

² مردم شریر حدودِ زمین را تغییر می‌دهند تا زمین زیادتری به دست آورند. گلّۀ مردم را می‌دزدند و به چراگاهِ خود می‌برند.

³ الاغ‌هاِی یتیمان را می‌ربایند و گاو بیوه‌زنان را گرو می‌گیرند.

⁴ آن‌ها مردم مسکین را از حقّ خود محروم می‌سازند؛ نیازمندان از ترس آن‌ها خود را مخفی می‌کنند.

⁵ بنابراین مردم فقیر مانند الاغ‌های وحشی به‌خاطر به دست آوردن خوراک برای خود و فرزندانشان، در بیابان زحمت می‌کشند.

⁶ در کشتزاری که مال خودشان نیست درو می‌کنند و در تاکستان شریران خوشه می‌چینند.

⁷ شب‌ها برهنه و بدون لباس در سرما می‌خوابند.

⁸ در زیر بارانِ کوهستان خیس می‌شوند و به صخره‌ها پناه می‌برند.

⁹ اشخاص ظالم، کودکان یتیم را از آغوش مادرانشان می‌ربایند و اطفال فقیران را در مقابل قرض خود گرو می‌گیرند.

¹⁰ این مردم مسکین، برهنه و با شکم گرسنه محصول دیگران را حمل می‌کنند.

¹¹ از زیتون روغن می‌کشند، و تشنه‌لب در چرخُشت، انگور پایمال می‌کنند.

¹² صدای ناله و فریاد ستمدیدگان و زخمیانِ در حال مرگ، از شهر به گوش می‌رسد که کمک می‌طلبند، امّا خدا به نالۀ آن‌ها اعتنا نمی‌کند.

¹³ آن‌ها کسانی هستند که بر ضد نور طغیان می‌کنند! راه آن‌ را نمی‌شناسند و در آن راه نمی‌روند.

¹⁴ آدم‌کشان صبح زود برمی‌خیزند تا مردم فقیر و محتاج را به قتل برسانند، و در شب دزدی می‌کنند.

¹⁵ زناکاران منتظر سپیده‌دَم هستند و صورت خود را می‌پوشانند تا کسی آن‌ها را نبیند.

¹⁶ شب‌ها برای دزدی دیوار خانه‌های مردم را سوراخ می‌کنند و هنگام روز خود را پنهان می‌کنند تا روی روشنی را نبینند.

¹⁷ شب تاریک برای آن‌ها همچون روز روشن است، زیرا تاریکی رفیق آن‌ها است.

صوفر:

¹⁸ اشخاص شریر دستخوش سیل و توفان می‌شوند و زمین آن‌ها مورد لعنت خدا قرار گرفته بی‌ثمر می‌ماند.

¹⁹ همچنان‌ که خشکی و گرما، آب برف را تبخیر می‌کند، گناهکاران در کام مرگ فرو می‌روند.

²⁰ حتّی مادرانشان هم آن‌ها را از یاد می‌برند و فراموش می‌کنند، و آن‌ها همچون درختی شکسته، توسط کرم‌ها خورده می‌شوند.

²¹ به زنان بدون فرزند آزار می‌رسانند و به بیوه‌زنان احسان نمی‌کنند.

²² خدا باقدرت خود ظالمان را نابود می‌سازد. وقتی خدا بر ضد ایشان برمی‌خیزد، آن‌ها امیدی به زندگی نخواهند داشت.

²³ شاید خدا به آن‌ها در زندگی امنیّت ببخشد و از آن‌ها حمایت کند، ولی همیشه مراقب رفتار آن‌ها است.

²⁴ شریران برای مدّتی موفّق می‌شوند، لیکن به‌زودی مثل علف، پژمرده شده مانند خوشه‌های گندم، بُریده می‌شوند.

²⁵ اگر غیراز این است، آیا کسی می‌تواند سخنان مرا تکذیب کند و نشان دهد که گفته‌هایم پوچ هستند؟