ایّوب 12 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

ایّوب:

^1-2 به‌درستی شما صدای مردم هستید. وقتی بمیرید، حکمت هم با شما خواهد مرد.

³ امّا بدانید که من هم به‌اندازۀ شما فهم دارم و از شما کمتر نیستم. چیزهایی را که گفتید، هرکسی می‌داند.

⁴ دوستانم مرا مسخره می‌کنند، من که نزد خدا دعا می‌کردم و او مرا اجابت می‌فرمود؛ آری من که نیک و بی‌عیب هستم مورد تمسخر قرار گرفته‌ام.

⁵ آن‌هایی که آسوده و آرامند، به مصیبت‌زدگان توهین می‌کنند و به افتادگان لگد می‌زنند.

⁶ امّا دزدان و کسانی‌ که خدا را خشمگین می‌سازند، در امان می‌باشند، گرچه آن‌ها به قدرت خود متّکی هستند، نه به خدا.

^7-9 چیزهایی را که شما می‌گویید، حتّی اگر از حیوانات بپرسید، به شما می‌آموزند. اگر از پرندگان سؤال کنید، به شما جواب می‌دهند. نباتات زمین می‌توانند به شما درس بدهند؛ و حتّی ماهیان به شما می‌گویند که دست پُرقدرت خدا همه‌‌چیز را آفریده است.

¹⁰ زندگی هر موجود زنده و نَفَس تمام بشر در دست او است.

¹¹ با گوش سخنان را می‌سنجیم همان‌طور که با زبان مزهٔ غذا را می‌چشیم.

¹² اشخاص پیر دارای حکمت هستند؛ بصیرت نتیجهٔ عمر دراز است.

¹³ قدرت و حکمت از آن خدا است، و مشورت و بصیرت از آن او.

¹⁴ آنچه را که خدا خراب کند، هیچ‌کسی نمی‌تواند آباد نماید. اگر خدا کسی را به زندان بیندازد، کسی نمی‌تواند او را آزاد کند.

¹⁵ هرگاه باران را متوقّف سازد، زمین خشک می‌شود، و اگر توفان را بفرستد، زمین را زیر آب غرق می‌کند.

¹⁶ بلی، خدا دانا و توانا است و اختیار فریب‌دهندگان و فریب‌خوردگان در دست او است.

¹⁷ او حکمت مشاوران را از ایشان می‌گیرد و کارهای قضات را مانند احمقان می‌سازد.

¹⁸ او خرقهٔ پادشاهان را برمی‌دارد و بر کمرشان لنگ می‌بندد.

¹⁹ کاهنان را حقیر و زورمندان را سرنگون می‌سازد.

²⁰ قدرت سخن معتمدان و بصیرت اشخاص پیر را از بین می‌برد.

²¹ حاکمان را ذلیل و زورمندان را حقیر می‌کند.

²² چیزهایی را که تاریک و مبهم هستند، روشن می‌سازد.

²³ به ملّت‌ها قوّت و نیرو می‌بخشد و سپس آن‌ها را از بین می‌برد. به تعدادشان می‌افزاید و سپس آن‌ها را به دست دشمن می‌سپارد.

²⁴ حکمت رهبران را از آن‌ها می‌گیرد و آن‌ها را در بیابان آواره می‌سازد.

²⁵ در تاریکی، کورکورانه راه می‌روند و مانند مستان، تلوتلو می‌خورند.