حزقیال 32 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سرود سوگواری برای فرعون و مصر

¹ در روز اوّل ماه دوازدهم از سال دوازدهم تبعید ما، خداوند با من چنین سخن گفت:

² «ای انسان فانی، سوگ‌نامه‌ای برای فرعون بخوان و به او بگو: تو خود را چون شیری در میان ملّت‌ها می‌دانی، امّا تو چون هیولایی در دریا هستی. تو در رودخانه‌های خود حرکت می‌کنی و با پاهایت آب‌ها را گِل‌آلود کرده آن‌ها را آلوده می‌سازی.

³ در گردهم‌آیی مردم ملّت‌های بسیاری، من تور خود را به روی تو خواهم انداخت و تو را بالا خواهم کشید.

⁴ و تو را بر روی زمین خواهم انداخت و همۀ پرندگان و حیوانات جهان را خواهم آورد تا از تو تغدیه کنند.

⁵ من کو‌ه‌ها و درّه‌ها را با جسد گندیدۀ تو خواهم پوشانید.

⁶ آن‌قدر خون تو را خواهم ریخت تا کو‌ه‌ها را بپوشاند و جویبارها را پُر کند.

⁷ هنگامی‌که تو را نابود سازم، آسمان‌ها را خواهم پوشانید و ستارگان آن‌ها را تاریک خواهم کرد، خورشید را با ابر خواهم پوشانید و ماه، نور خود را نخواهد تابانید.

⁸ همۀ نورهای درخشان آسمان را بر فراز تو تاریک خواهم کرد و سرزمین تو را در ظلمت غوطه‌ور خواهم ساخت. من، خداوند متعال، چنین سخن گفته‌ام.

⁹ «وقتی‌که خبر هلاکت تو را در میان کشورهایی که تو نمی‌شناسی منتشر کنم، ملّت‌های بسیاری مضطرب خواهند شد.

¹⁰ ملّت‌های بسیاری به‌خاطر حال تو پریشان خواهند شد و پادشاهانشان خواهند لرزید. در روز سرنگونی تو، هنگامی‌که شمشیر خود را حرکت دهم، همه به‌خاطر جانشان از ترس خواهند لرزید.»

¹¹ خداوند متعال به فرعون چنین می‌گوید: «شمشیر پادشاه بابِل علیه تو خواهد بود.

¹² من اجازه خواهم داد که مردمت با شمشیر جنگ‌جویانی که بی‌رحم‌ترین ملّت‌ها هستند، کشته شوند. ایشان افتخار مصر را ویران خواهند کرد و همۀ مردم آن نابود خواهند شد.

¹³ گلّه و رمه‌ات را که در کنار آب‌های فروان می‌چرند، نابود خواهم کرد و دیگر پای هیچ انسان یا حیوانی آب‌ها را گِل‌آلود نخواهد ساخت.

¹⁴ آنگاه آب‌هایت را تصفیه خواهم کرد و رودهایت را به آرامی روان خواهم ساخت. من، خداوند متعال، چنین سخن گفته‌ام.

¹⁵ هنگامی‌که سرزمین مصر را ویران کرده به بیابانی تبدیل سازم و همۀ ساکنانش را هلاک کنم، آنگاه خواهند دانست که من خداوند هستم.

¹⁶ این هشدار یک سرود سوگواری خواهد شد که زنان ملّت‌ها برای مصر خواهند سرایید و همۀ مردم مصر آن‌ را خواهند خواند.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

دنیای مردگان

¹⁷ در روز پانزدهم ماه اوّل از سال دوازدهم تبعید ما، خداوند با من چنین سخن گفت:

¹⁸ «ای انسان فانی، برای مردم مصر سوگواری کن. ایشان را به‌ همراه دیگر ملّت‌های نیرومند به دنیای مردگان بفرست.

¹⁹ به ایشان بگو: «آیا گمان می‌برید که از همه زیباتر هستید؟ شما به دنیای مردگان فرو خواهید رفت و در کنار نامختونان خواهید افتاد.

²⁰ «مردم مصر مثل کسانی‌ که با شمشیر کشته شده‌اند، نابود خواهند شد. شمشیری برای کشتن همۀ ایشان آماده است.

²¹ بزرگ‌ترین قهرمانان و کسانی‌ که به‌ همراه مصریان جنگ می‌کردند، در دنیای مردگان به ایشان خوش‌آمد خواهند گفت. ایشان با فریاد خواهند گفت، 'نامختونانی که در نبرد کشته شده‌اند، اینجا پایین آمده‌اند و در اینجا خواهند ماند.'

²² «آشور آنجا است و در گرداگردش گورهای سربازانش که همه در نبرد کشته شده بودند،

²³ و گورهایشان در ژرف‌ترین نقطۀ دنیای مردگان قرار دارد. همۀ سربازانش در نبرد کشته شدند و گورهایشان در اطراف او است. روزی بود که ایشان سرزمین زندگان را به وحشت می‌انداختند.

²⁴ «عیلام نیز آنجا است با گورهای سربازانش در پیرامون او. آن‌ها همه در جنگ کشته شده بودند و نامختون به دنیای مردگان فرو رفتند. در زمان حیات خود وحشت می‌آفریدند، امّا اکنون در شرمساری مرده‌اند.

²⁵ عیلام در میان کسانی‌ که در جنگ کشته شدند، خوابیده است و گورهای سربازانش در اطرافش هستند. همۀ نامختون در جنگ کشته شدند. در زمان حیات وحشت می‌آفریدند، امّا اکنون در شرمساری مرده‌اند و به سرنوشت آنانی که در جنگ کشته شدند، دچار گشته‌اند.

²⁶ «ماشِک و توبال نیز آنجا هستند و گورهای سربازانشان در اطراف آن‌ها قرار دارند. همه ‌نامختون هستند و در جنگ کشته شده‌اند، گرچه روزی برای زندگان وحشت می‌آفریدند.

²⁷ آن‌ها مثل جنگ‌جویان و قهرمانان قدیم به همراه شمشیرها و سپرهایشان با احترام به خاک سپرده نشدند، بلکه مانند افراد نامختون به دیار مردگان رفتند. آن‌ها روزی آن‌قدر قدرتمند بودند که برای زندگان وحشت می‌آفریدند.

²⁸ «پس شما مصریان درهم خواهید شکست و در کنار افراد نامختونی که با شمشیر کشته شده‌اند، خواهید افتاد.

²⁹ «اَدوم در آنجا است. پادشاهان و فرمانروایان آن با تمام قدرتشان در کنار کشته‌شدگان با شمشیر خوابیده‌اند، در کنار افراد نامختونی که به دنیای مردگان می‌افتند.

³⁰ «تمام شاهزادگان شمال و صیدونیان آنجا هستند. زمانی قدرت آن‌ها وحشت می‌آفرید، امّا اکنون آن‌ها با شرمساری در نامختونی مرده‌اند و همراه با کسانی‌ که در جنگ کشته شده‌اند، خواهند افتاد و آن‌ها در شرمساری کسانی‌ که به دنیای مردگان رفته‌اند، سهیم‌ می‌شوند.

³¹ «من، خداوند متعال، می‌گویم که وقتی فرعون ایشان را ببیند برای قوم خود تسلّی خواهد یافت. آری، فرعون و همۀ ارتش او که با شمشیر کشته شده‌اند.

³² «چون او در دنیای زندگان وحشت برانگیخت، بنابراین فرعون و همۀ مردمش در کنار افراد نامختونی که با شمشیر کشته شده‌اند، خواهند افتاد.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.