Проповедник 1 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

¹ Зборови на Проповедникот, Да-видовиот син, царот во Ерусалим. ПРОЛОГ: СУЕТА НАД СУЕТИ

² “Суета над суетите, вели Проповедникот, суета над суетите, сѐ е суета!“

³ Каква му е ползата на човекот од сиот негов труд, со кој се труди под сонцето?

⁴ Едно поколение заминува, друго доаѓа, а земјата останува секогаш.

⁵ Сонцето изгрева, сонцето заоѓа и тогаш брза кон своето место откаде изгрева.

⁶ Ветерот дува кон југ, и се свртува кон север, виори сега наваму сега натаму, и се враќа во нов виор.

⁷ Сите реки течат во морето, и морето не се преполнува; од каде што течат реките, таму се враќаат за да го почнат повторно својот тек.

⁸ Сѐ е мачно. Никој не може да рече дека очите се нагледаа до насита и дека ушите се наслушале достатно.

⁹ Што било, пак ќе биде, и што се правело, пак ќе се прави, и нема ништо ново под сонцето.

¹⁰ Има ли нешто за што би можело да се рече: „Ете, ова е ново!“ Сѐ суштествуваше дамно пред нас.

¹¹ Само, од минатото не остана ни спомен, како што ни во иднината не ќе има сеќавање за она што ќе дојде после. МУДРОСТ И ЗАДОВОЛСТВА Суета на човечка мудрост

¹² Јас, Проповедникот, бев цар над Израел во Ерусалим.

¹³ И го насочив срцето за да истражам и да доловам со мудроста сѐ што се збиднува под небото; о, колку тешка задача им зададе Бог на човечките синови, за да се трудат со неа.

¹⁴ Видов сѐ што се прави под сонцето: каква ли суета и тежина на духот!

¹⁵ Што е криво не може да се исправи; тоа што го нема, не може да се изброи.

¹⁶ Јас зборував со своето срце и реков: „Ете, придобив поголема мудрост од кој и да е од моите предходници во Ерусалим. Моето срце научи голема мудрост и знаење.“

¹⁷ Внимателно ја проучив мудроста а така и глупоста и лудоста, но сознав дека тоа е гониветер.

¹⁸ Многу мудрост - многу јад; што повеќе знаење, тоа повеќе болки.