Лука 1 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

Вовед и посвета на Теофил

¹ Бидејќи мнозина почнаа да ги опишуваат настаните, кои се наполно уверливи меѓу нас,

² како што ни ги предадоа оние, кои од почеток беа очевидци и служители на Словото,

³ намислив и јас, отка-ко испитав сѐ подробно од почеток, да ти ги опишам по ред, честити Теофиле,

⁴ за да ја разбе-реш вистинитоста на она, во кое што си бил поучуван.

Навестување на раѓањето на Јова-на Крстител

⁵ Во деновите на јудејскиот цар Ирод, беше еден свештеник, по име Захарија, од Авијановиот род; и неговата жена од Ароновите ќерки, по име Елисавета.

⁶ Двајца-та беа праведни пред Бога, одејќи без недостаток, според сите Госпо-дови заповеди и повелби.

⁷ Немаа дете, зашто Елисавета беше не-плодна, а двајцата беа во години.

⁸ Еднаш кога тој ја вршеше свеште-ната служба пред Бога, по редот на својот чин,

⁹ според свештеничкиот обичај, му се падна со жрепка да влезе во Господовиот Храм и да покади.

¹⁰ А за време на кадењето целото множество на народот се молеше надвор.

¹¹ Тогаш му се јави Господов ангел, стоејќи оддесно на кадилниот жртвеник.

¹² Кога го виде, Захарија се збуни и страв го опфати.

¹³ Но, ангелот му рече: „Не бој се, Захарија! зашто е услишана твојата молитва! Твојата жена Елисаве-та ќе роди син, кому треба да му го дадеш името Јован.

¹⁴ Ќе се радуваш и ќе се веселиш, и мнозина ќе се зарадуваат на неговото раѓање.

¹⁵ Зашто ќе биде голем пред Господа - нема да пие ни вино ни опојни пијалаци; и ќе се наполни со Светиот Дух уште во утробата на својата мајка;

¹⁶ и многу Израелеви синови ќе ги обрати кон Господа, нивниот Бог.

¹⁷ Тој ќе врви пред Него во Илиевиот дух и сила, за да ги обрати срцата на татковците кон децата; а непокорните кон мудроста на праведниците, и да Му приготви на Господа совршени луѓе.“

¹⁸ А Захарија му рече на ангелот: „По што ќе го познам тоа? Јас сум стар, а и жена ми е застарена во своите дни!“

¹⁹ Анге-лот одговори и му рече: „Јас сум Гавриел, кој стои пред Бога и испратен сум да зборувам со тебе и да ти ја известам оваа радосна вест.

²⁰ И ете, ќе онемиш и не ќе можеш да зборуваш до денот, кога ќе се збидне ова; зашто не им поверува на моите зборови, што ќе се исполнат во свое време.“

²¹ А луѓето го чекаа Захарија и се чудеа зошто толку долго се задржа во Храмот.

²² А кога излезе, не можеше да им зборува и тие разбраа дека видел видение во Храмот. И тој им даваше знаци и остана нем.

²³ И кога се свршија деновите на неговата служба, се врати во својот дом.

²⁴ А по тие дни, неговата жена Елисавета зачна и се криеше пет месеци и велеше:

²⁵ “Ова ми стори Господ во деновите кога погледна на мене, за да го отстрани мојот срам меѓу луѓето.“

Навестување на Исусовото раѓање

²⁶ А во шестиот месец, Бог го испрати ангелот Гавриел во галилејскиот град, по име Назарет,

²⁷ при девица свршена за маж, по име Јосиф, од Давидовиот дом. А името на девицата беше Марија.

²⁸ И кога ангелот дојде при неа ѝ рече: „Радувај се благодатна! Гос-под е со тебе, благословена си ти меѓу жените!“

²⁹ Таа се уплаши од тој збор и размислуваше: каков поздрав ќе биде тоа?

³⁰ Тогаш ангелот ѝ рече: „Не бој се Марија, зашто си нашла милост пред Бога.

³¹ И ете, ќе зачнеш и ќе родиш Син, и ќе Му го дадеш името Исус.

³² Тој ќе биде голем и ќе се нарече Син на Сѐвишниот. И Господ Бог ќе Му го даде престолот на Неговиот татко Давид.

³³ И ќе царува над Јакововиот дом довека, и Неговото Царство не ќе има крај.“

³⁴ А Марија му рече на ангелот: „Како ќе биде тоа, кога не знам за маж?“

³⁵ Ангелот одговори и ѝ рече: „Светиот Дух ќе дојде на тебе и силата на Сѐвишниот ќе те осени; затоа Светото кое ќе биде родено од тебе - ќе се нарече Божји Син.

³⁶ И ете твојата роднина Елисавета, и таа зачна син во својата старост. И тоа е веќе шестиот месец за неа, која ја наре-чуваат неплодна.

³⁷ Зашто ниеден збор од Бога нема да остане без сила.“

³⁸ Марија му рече: „Еве ја Господовата слугинка, нека ми биде според твојот збор!“ И ангелот си отиде од неа.

Средба на Марија со Елисавета

³⁹ Во тие дни, Марија стана и отиде набргу во планинскиот крај, во еден Јудин град.

⁴⁰ Влезе во куќата на Захарија и ја поздрави Елиса-вета.

⁴¹ И штом Елисавета го чу поздравот од Марија, младенецот ѝ заигра во утробата, а Елисавета се исполни со Светиот Дух.

⁴² И извика гласно и рече: „Благосло-вена си ти меѓу жените! И благо-словен е плодот на твојата утроба!

⁴³ И откаде ми е тоа, мајката на мојот Господ да дојде при мене?

⁴⁴ Зашто, ете, кога гласот на твојот поздрав дојде до моите уши, младе-нецот заигра од радост во мојата утроба.

⁴⁵ И блажена е таа, која поверува дека ќе се исполни она, што Господ ѝ го рекол.“

Химната на Марија

⁴⁶ И Марија рече: „Мојата душа Го велича Господа!

⁴⁷ И мојот дух се зарадува во Бога, мојот Спасител,

⁴⁸ зашто ја погледна смиреноста на Својата слугинка. И ете! Отсега сите родови ќе ме наречуваат блажена,

⁴⁹ зашто Силниот изврши големи дела за мене и Неговото име е свето,

⁵⁰ и Неговата милост од род до род, за оние, кои се бојат од Него.

⁵¹ Со Својата рака напра-ви силни дела: ги распрсна горделивите во мислите на нивните срца,

⁵² ги симна владетелите од престолите, а ги воздигна смирените,

⁵³ гладните ги насити со блага, а богатите ги отпушти празни;

⁵⁴ го прифати Израел, Својот слуга, да си спомни на милоста,

⁵⁵ како што им рече на нашите татковци - на Авраама и на неговото Семе, довека.“

⁵⁶ А Марија остана со неа околу три месеци; и се врати во својот дом.

Раѓањето на Јована Крстител

⁵⁷ А на Елисавета ѝ дојде време да роди, и роди син.

⁵⁸ И кога нејзините соседи и роднини чуја дека Господ ѝ укажа голема милост, се радуваа со неа.

⁵⁹ А на осмиот ден дојдоа да го обрежат детето, и го наречуваа Захарија, по името на татка му.

⁶⁰ Но неговата мајка рече: „Не, туку ќе се нарече Јован!“

⁶¹ Ѝ рекоа: „Нема никој во твојот род, кој се вика така.“

⁶² И му дадоа знаци на татко му, како би сакал да го наречат.

⁶³ А тој побара штичка и напиша: „Јован му е името.“ И сите се зачудија.

⁶⁴ И веднаш му се отворија устата и јазикот и прого-вори и Го благословуваше Бога.

⁶⁵ И страв ги опфати сите нивни соседи. И се говореше за сѐ тоа по целиот планински крај на Јудеја,

⁶⁶ и сите, кои чуја, го примија тоа во своите срца, велејќи: „Што ќе биде од ова дете?“ Зашто Господовата рака беше со него.

Захариево славење и пророштво

⁶⁷ А татко му Захарија се исполни со Светиот Дух и пророкуваше, велејќи:

⁶⁸ “Благословен е Господ, Израелевиот Бог, зашто го посети и го искупи Својот народ;

⁶⁹ и ни издигна рог за спасение во домот на Својот служител Давид;

⁷⁰ како што вети од стари времиња: преку устата на Своите пророци:

⁷¹ Спа-сение од нашите непријатели и од рацете на сите, кои нѐ мразат,

⁷² за да ја пројави милоста над нашите татковци и да се сети на Својот свет Завет,

⁷³ за заклетвата со која му се заколна на нашиот татко Авраам, дека ќе ни даде

⁷⁴ да Му служиме без страв, избавени од рацете на непријателите;

⁷⁵ во светост и праведност пред Него, во сите наши дни.

⁷⁶ А ти, младенче, ќе се наречеш пророк на Сѐви-шниот, зашто ќе одиш пред Господа, за да Му ги приготвиш Неговите патишта,

⁷⁷ за да му дадеш на Неговиот народ, да познае спасение преку проштавањето на нивните гревови,

⁷⁸ преку милос-тивото срце на нашиот Бог, со кое ќе нѐ посети Зората од висините,

⁷⁹ за да ги осветли оние, кои седат во темнина и во смртна сенка, и да ги упати нашите нозе по патот на мирот.“

⁸⁰ А детето растеше и јакнеше со духот, и беше во пустините до денот кога му се јави на Израел.