Судии 1 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Израил се вселува во Ханан

¹ По смртта на Исус, синовите на Израил Го прашаа Господа, велејќи: „Кој од нас прв ќе тргне против Ха­нанците – да војува против нив?“

² Господ одговори: „Јуда ќе тргне; ете, Јас ја предавам земјата во негови раце.“

³ Јуда, пак, му кажа на братот свој Симеон: „Дојди со мене во мојот дел за да војуваме против Хананците; а потоа јас ќе влезам со тебе во твојот дел.“ И Симеон отиде со него.

⁴ Тогаш Јуда тргна, и ги предаде Господ Хананците и Перизијците во рацете нивни, и тие убија од нив во Безек десет илјади души.

⁵ Во Безек наидоа на Адони-Везек, започнаа битка со него и ги разбија Ха­нанците и Перизијците.

⁶ Адони-Везек избега, но тие се спуш­тија, тргнаа по него, го фатија и му ги исекоа палците на рацете негови и на нозете негови.

⁷ Тогаш Адони-Везек рече: „Седум­десет цареви со пресечени палци на рацете и нозете собираа трошки под трпезата моја; како што правев јас, така ми воздаде Бог.“ И го доведоа во Еру­салим, каде што и умре.

⁸ И војуваа Јудините синови против Ерусалим, го презедоа и го поразија со меч и градот го изгореа со оган.

⁹ Потоа Јудините синови тргнаа да војуваат против Хананците, кои живееја во планинската земја, во јужната област и во рамнината.

¹⁰ И тргна Јуда против Хананците, кои живееја во Хеврон, (порано Хеврон се нарекуваше Кирјат-Арба), и ги разбија Шешај, Ахиман и Талмај (од Енаковиот род).

¹¹ Оттука тргнаа против жителите на Давир; порано Давир се викаше Кир­јат-Сефер.

¹² Тогаш Халев рече: „Кој ќе го на­падне Кирјат-Сефер и ќе го преземе, ќе му ја дадам ќерката своја Ахса за жена.“

¹³ Го презеде Готониил, синот на Ке­наз, помладиот брат на Халев; и тој му ја даде ќерката своја Ахса за жена.

¹⁴ Пред да замине таа, Готониил ја подучи да бара од татко си земја, и таа слезе од магарето. Халев ја праша: „Што бараш?“

¹⁵ А таа му рече: „Дај ми благослов; ти ми даде сува земја, дај ми и водни из­вори.“ И ѝ ги даде Халев горните из­вори и долните извори.

¹⁶ Кенијците, пак, кои водат потекло од Мојсеевиот тест, појдоа од градот на палмите со Јудините синови во Јуди­ната пустина, која е на југ од Арад. И дојдоа и се населија меѓу народот.

¹⁷ Потоа тргна Јуда со својот брат Си­меон и ги совладаа Хананците, кои живееја во Цефат, го проколнаа градот со проклетство и го нарекоа тој град Хорма.

¹⁸ Јуда исто така ги презеде Газа со нејзината околина, Ашкелон и неговата околина, и Екрон и неговата околина (и Азот со неговата околина),

¹⁹ Господ беше со Јуда, и тој ја доби во наследство планината; но не можеше да ги истера жителите на долината, бидејќи тие имаа железни двоколки.

²⁰ А на Халев му го предадоа Хеврон, како што беше рекол Мојсеј, (и таму тој ги доби во наследство трите града) и ги истера оттаму трите сина на Анак.

²¹ Но Венијаминовите синови не ги истераа Јевусијците, кои живееја во Ерусалим; Јевусијците живеат со по­томците на Венијамин во Ерусалим и до ден-денес.

²² И синовите Јосифови исто така тргнаа против Ветил, и Господ беше со нив.

²³ (И се задржаа) Јосифовите синови го разгледаа Ветил, а порано градот се нарекуваше Луз.

²⁴ И стражарите видоа еден човек, кој доаѓаше од градот (го фатија) и му рекоа: „Покажи ни го влезот во градот, и ќе покажеме милост кон тебе.“

²⁵ Тој им го покажа влезот во градот, и тие го совладаа градот со сечилото на мечот, а тој човек и сите негови роднини ги пуштија.

²⁶ Тој човек отиде во земјата на Хи­тијците и изгради таму град и го нарече со името Луз. Тоа му е името и до ден-денес.

²⁷ И Манасија не ги избрка жителите на Бет-Шан (кој е град на Скитите) и неговите села, ниту жителите на Таа­нах и неговите села, ниту жителите на Дор и неговите села, ниту жителите на Јивлеам и неговите села, ниту пак на Мегидо и неговите села. Но, Хананците и понатаму останаа да живеат во оваа земја.

²⁸ Кога Израил стана силен, им на­метна данок на Хананците, но не ги избрка.

²⁹ И Ефрем не ги истера Хананците кои живееја во Гезер; и Хананците жи­вееја меѓу нив во Гезер (и им плаќаа данок).

³⁰ И Завулон не ги избрка жителите на Китрон, ниту жителите на Нахалол, и Хананците живееја меѓу нив и им плаќаа данок.

³¹ И Асир не ги избрка жителите на Ако, (кои му плаќаа данок, ниту жи­телите на Дор) и ниту жителите на Сидон и Ахлав, ниту од Ахзив, Хелба, Афик ниту, пак, од Рехов.

³² Се насели Асир меѓу Хананците, жителите на таа земја, бидејќи не мо­жеше да ги избрка.

³³ И Нефталим не ги избрка жите­лите на Ветсамис како ни жителите на Бет-Анат и живееше меѓу Хананците, жителите на таа земја; а жителите на Ветсамис и на Бет-Анат беа негови поданици.

³⁴ Аморејците ги потиснаа синовите Данови во горите, бидејќи не им даваа да слезат во долината.

³⁵ И Аморејците останаа да живеат во Хар-Херес, во Ајалон и Шаалевим; но раката на Јосифовиот дом ги присили (Аморејците) и тие им станаа поданици.

³⁶ Пределите на Аморејците се протегаа од угорнината Акравим, од Карпата сѐ угоре.