Лука 1 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Предговор и посвета

¹ Бидејќи мнозина се обидоа да го запишат кажувањето за настаните што се случија меѓу нас,

² како што ни ги предадоа оние, кои уште од почетокот беа очевидци и слу­жители на Словото,

³ намислив и јас, откако испитав сѐ од почетокот, да ти опишам точно по ред, честити Теофиле,

⁴ за да ја познаеш веродостојноста на учењето, во кое си поучуван.

Ангел го објавува раѓањето на Јован Крстител

⁵ Во деновите на Ирод, царот јудејски, имаше еден свештеник по име За­ха­рија, од редот Авијанов; а жена му беше од ќерките Аронови и се викаше Ели­са­вета.

⁶ И обајцата беа праведни пред Бога, постапувајќи според сите заповеди и повелби Господови беспрекорно.

⁷ Тие немаа деца, зашто Елисавета бе­ше неротка; а обајцата беа веќе на поод­ми­нати години.

⁸ Еднаш, додека тој по редот на својот чин служеше пред Бога,

⁹ според обичајот на свештениците, нему му се падна ждрепката да влезе во храмот Господов и да покади.

¹⁰ За време на кадењето целиот народ се молеше надвор.

¹¹ Тогаш му се јави ангел Господов, стоејќи од десната страна на кадилниот жртвеник.

¹² Захарија се вознемири кога го виде и страв го обзеде.

¹³ Но ангелот му рече: „Не плаши се, Захарија, зашто твојата молба е ус­ли­шена и жена ти Елисавета ќе ти роди син и ќе му ставиш име Јован.

¹⁴ И ќе ти биде радост и веселие; мно­зина ќе се зарадуваат заради негово­то ра­ѓање.

¹⁵ Зашто тој ќе биде голем пред Гос­пода и нема да пие вино ниту жесток пи­ја­лак, а ќе се исполни со Дух Свети уште во утробата на мајка си;

¹⁶ и многу Израилеви синови ќе ги обрати кон нивниот Господ Бог;

¹⁷ и тој ќе оди пред Него во духот и си­лата на Илија, за да ги сврти срцата на татковците кон децата, и непокорни­те кон мудроста на праведните, па да Му подготви на Господ народ подготвен.“

¹⁸ И му рече Захарија на ангелот: „По што ќе го разберам тоа? Јас сум стар, а жена ми е веќе во поодминати години.“

¹⁹ Ангелот му одговори и рече: „Јас сум Гаврил кој стои пред Бога; пратен сум да зборувам со тебе и ова да ти го благовестам;

²⁰ и ете, ти ќе онемиш и не ќе можеш да говориш до оној ден кога ќе се случи тоа, затоа што не им поверува на моите зборови, што ќе се исполнат во свое време.“

²¹ Народот го чекаше Захарија и се чудеше зошто се забави во храмот.

²² А кога излезе, не можеше да зборува со нив; и така разбраа дека имал ви­дение во храмот. Тој им објаснуваше со знаци, но остануваше нем.

²³ И штом изминаа деновите на него­ва­та служба, тој се врати дома.

²⁴ По тоа време зачна неговата жена Елисавета и таеше пет месеци, велејќи:

²⁵ „Така ми направи Господ во дено­ви­те кога погледна на мене за да го симне срамот од мене меѓу луѓето.“

Ангел Господов го објавува скорото Исусово раѓање

²⁶ А во шестиот месец беше испратен од Бога ангелот Гаврил во галилејскиот град, по име Назарет,

²⁷ кај една девојка. Таа беше свршена за маж по име Јосиф, од домот Давидов; а името на девојката ѝ беше Марија.

²⁸ И кога влезе ангелот кај неа, рече: „Радувај се, благодатна! Господ е со тебе! Благословена си ти меѓу жените!“

²⁹ А таа, штом го виде, се вознемири од зборовите негови и размислуваше што значи тој поздрав.

³⁰ И ѝ рече ангелот: „Не плаши се, Марија, зашто си нашла благодат во Бога;

³¹ и ете, ти ќе зачнеш во утробата и ќе родиш Син, и ќе Го наречеш со името Исус.

³² Тој ќе биде голем и ќе се нарече Син на Севишниот; и ќе Му го даде Господ Бог престолот на Неговиот татко Давид;

³³ и ќе царува над домот Јаковов за­се­когаш, и царството Негово нема да има крај.“

³⁴ А Марија му рече на ангелот: „Ка­ко ќе биде тоа кога јас не знам за маж?“

³⁵ Ангелот ѝ одговори и рече: „Све­ти­от Дух ќе слезе на тебе и силата на Се­вишниот ќе те осени; па затоа и родено­то ќе биде свето и ќе се нарече Син Божји.

³⁶ Ете и Елисавета, твојата роднина, за која велат дека е неротка, и таа зачна син во староста своја; нејзе ѝ е веќе шести месец;

³⁷ зашто кај Бога ниеден збор не ос­та­нува невозможен.“

³⁸ Марија, пак, рече: „Еве ја слугинката Господова; нека ми биде според збо­ровите твои!“ И ангелот си отиде од неа.

Марија во посета кај Елисавета

³⁹ А Марија стана во тие дни и поита во горскиот крај, во градот Јудин;

⁴⁰ па влезе во домот на Захарија и ја поздрави Елисавета.

⁴¹ Штом го слушна Елисавета поздра­вот на Марија, заигра детето во утробата нејзина; и Елисавета се исполни со Дух Свети,

⁴² па извика со силен глас и рече: „Бла­гос­ло­вена си ти меѓу жените, и благословен е плодот на твојата утроба!

⁴³ И од каде за мене ова, кај мене да дојде мајката на мојот Господ?

⁴⁴ Зашто, ете, штом гласот од твојот поздрав одекна во ушите мои, од радост ми заигра детето во утробата моја.

⁴⁵ И блажена е таа која поверува, заш­то ќе се исполни она, што ѝ рекол Гос­под.“

⁴⁶ И рече Марија: „Мојата душа Го ве­лича Господа,

⁴⁷ и мојот дух се зарадува во Бога, Спасителот мој,

⁴⁸ зашто погледна на смиреноста на слугинката Своја, и ете, отсега ќе ме нарекуваат блажена сите по­ко­ле­нија;

⁴⁹ зашто Силниот ми направи големи дела, и свето е Неговото име;

⁵⁰ и милоста Негова е од колено на ко­ле­но за оние што се бојат од Него.

⁵¹ Тој покажа сила со раката Своја; ги распрсна оние што се возгордеаја со мислите во срцата свои;

⁵² ги симна силните од престоли и ги воздигна понижените;

⁵³ гладните ги исполни со добра, а бо­гатите ги отпушти празни;

⁵⁴ го прифати Израил, Својот слуга, сеќавајќи се на милоста,

⁵⁵ како што им зборуваше на тат­ков­ците наши, на Авраам и на семето негово довека.“

⁵⁶ И остана Марија со неа околу три месеци, па се врати дома.

Раѓањето и обрезанието на Јован Крстител

⁵⁷ А на Елисавета ѝ дојде времето да роди и таа роди син.

⁵⁸ Кога слушнаа соседите и роднините нејзини, дека ја удос­тоил Господ со Својата милост, се ра­дуваа со неа.

⁵⁹ На осмиот ден дојдоа да го обрезат детето и сакаа да му го дадат името на татко му Захарија.

⁶⁰ Но мајка му одговори и рече: „Не, туку ќе се вика Јован!“

⁶¹ Ѝ рекоа нејзе: „Никој нема меѓу твоите роднини кој го носи тоа име.“

⁶² И го прашаа со знаци татко му, ка­ко би сакал да го наречат.

⁶³ Тој побара штичка и ги напиша збо­ровите: „Јован му е името.“ И сите се зачудија.

⁶⁴ И веднаш му се отвори устата негова и јазикот негов, и зборуваше, благословувајќи Го Бога.

⁶⁵ И ги обзеде страв сите соседи; и се разгласи за овој настан по це­лата горска Јудеја.

⁶⁶ Сите што слушнаа, го зедоа тоа при срце и велеа: „Што ли ќе стане од тоа дете?“ И раката Господова беше со не­го.

Благодарствената пророчка песна на пророкот Захарија

⁶⁷ А Захарија, татко му, се исполни со Дух Свети и пророкуваше, говорејќи:

⁶⁸ „Благословен да е Господ, Бог Из­раилев, зашто го посети и го избави на­родот Свој;

⁶⁹ и подигна за нас моќно спасение, во домот на Давид, Својот слуга;

⁷⁰ како што говореше одамна преку устата на Своите свети пророци,

⁷¹ дека ќе нѐ спаси од непријателите наши и од рацете на сите што нѐ мра­зат;

⁷² за да ја пројави милоста над тат­ков­ците наши и да се сети на светиот завет Свој,

⁷³ на заклетвата, со која му се заколна на Авраам, нашиот татко, дека ќе ни даде:

⁷⁴ избавување од рацете на неприја­телите наши, без страв да Му служиме

⁷⁵ во светост и правда пред Него, во сите дни од нашиот живот.

⁷⁶ А ти, дете, ќе се на­ре­чеш пророк на Севишниот, зашто ќе одиш пред Господовото лице за да Му Го пригот­виш патот Негов;

⁷⁷ и да му дадеш на народот Негов сознание за спасение, преку прош­те­ва­ње на гревовите нивни,

⁷⁸ заради големото милосрдие на на­шиот Бог, со која нѐ посети Исток од виси­ни­те,

⁷⁹ за да им блесне на оние што седат во темнина и во сенка смртна, и да ги упати нозете наши по патот на мирот.“

⁸⁰ А детето растеше и крепнеше со духот; и беше во пустина до денот кога му се јави на Израил.