Јов 1 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Потеклото на Јова, неговото богатство и неговата богобојазливост.

¹ Имаше еден човек во земјата Уз, по име Јов; тој човек беше непорочен, праведен, богобојазлив и го одбегнуваше злото.

² И му се родија седум синови и три ќерки.

³ Имотот му беше: седум илјади овци, три илјади камили, петстотини рала волови, петсоттини ослици и мошне многу слуги; и тој човек беше најпрочуен меѓу сите синови на Исток.

⁴ Синовите негови се собираа и приредуваа гозби секој во домот свој, на својот ден, а ги покануваа и трите свои сестри да јадат и да пијат со нив.

⁵ Кога завршуваа дните на гозбите, Јов ги повикуваше, та ги советуваше, и станувајќи изутрина рано, принесуваше сепаленици по бројот на сите нив и едно теле за грев на душите нивни. Зашто Јов велеше: можеби синовите мои згрешиле и го навредиле Бога во срцето свое. Така постапуваше Јов во сите такви денови.

⁶ Еден ден дојдоа синовите Божји за да застанат пред Господа; меѓу нив дојде и сатаната.

⁷ И му рече Господ на сатаната: »Од каде дојде?« А сатаната му одговори на Господа и рече: »Одев по земјата и ја обиколив.«

⁸ И Господ му рече на сатаната: »Обрна ли внимание на мојот слуга Јов? Оти на земајта нема таков како него: човек непорочен, праведен, боговојазлив и кој го одбегнува злото.«

⁹ Му одговори сатаната на Господа и рече: »Зар попусто Јов е богобојазлив?

¹⁰ Не го огради ли Ти него и куќата негова наоколу и сѐ што има тој? Ти ги благослови делата на рацете негови, стадата негови се шират по земјата;

¹¹ но пружи ја раката Своја и допри се до сѐ што е негово, ќе Те благослови ли тогаш.«

¹² И му рече Господ на сатаната: »Еве, сѐ што е негово, е во твоја рака; само врз него не кревај рака?« – И си отиде сатаната од лицето Господово.

¹³ Еден ден синовите и ќерките на Јова јадеа и пиеја вино во куќата на првородениот брат свој.

¹⁴ И ете, доаѓа известувач при Јова и вели: »Воловите ораа и ослиците пасеа покрај нив,

¹⁵ кога Савејците нападнаа и ги отераа, а момоците со остар меч ги погубија; избегав само јас за да ти јавам.«

¹⁶ Додека уште говореше, дојде друг и вели: »Оган Божји од небото падна, ги изгори овците и момоците и ги голтна; и побегнав само јас, за да ти јавам.«

¹⁷ Додека тој говореше, дојде трет па вели: »Халдејците, наредени во три чети, нападнаа на камилите и ги отераа, а момците со остар меч ги погубија; само јас избегав, за да ти јавам.«

¹⁸ И додека тој уште говореше, се појави друг и рече: »Синовите и ќерките твои јадеа и пиеја во куќата на првородениот брат свој;

¹⁹ ете, дувна силен ветар откај пустињата и ги зафати четирите агли на куќата; куќата се урна врз децата и тие умреа; се спасив само јас, за да ти јавам.«

²⁰ Тогаш Јов стана, ја раскина горната облека, ја острига главата своја и падна на земја, па се поклони

²¹ и рече: »Гол излегов од утробата на мајка ми, гол и ќе се вратам. Господ даде, Господ го зеде; како што му беше угодно на Господа, така и станува. Нека е благословено името Господово!«

²² Во сето тоа Јов не згреши и ништо неразумно не изрече за Бога.