Ecclesiastes 1 - ქართული ბიბლია სრული ვერსია

¹ სიტყვანი ეკლესიასტესი, ძისა დავითისა, მეფისა იერუსალიმში.

² ამაოება ამაოებათა, თქვა ეკლესიასტემ, ამაოება ამაოებათა! ყოველივე ამაოებაა!

³ რა სარგებელი აქვს კაცს მთელი იმ ჯაფიდან, მზისქვეშეთში რომ ეწევა?

⁴ თაობა მიდის და თაობა მოდის, ქვეყანა კი სამუდამოდ რჩება.

⁵ მზე ამოდის და მზე ჩადის, და იმ ადგილს უბრუნდება, საიდანაც ამოვიდა.

⁶ სამხრეთისაკენ მიქრის ქარი, შემობრუნდება და ჩრდილოეთისაკენ მიიქცევა; ტრიალებს, ტრიალებს ქარი და თავის წრეებზე ბრუნდება.

⁷ ყველა მდინარე ზღვისკენ მიედინება, ზღვა კი არ ივსება; საითკენაც მიედინებოდნენ მდინარეები, კვლავაც იქით მიედინებიან.

⁸ ყოველი საქმე მომქანცველია, უფრო მეტად, ვიდრე სიტყვას ძალუძს ამის გამოთქმა; თვალი ვერასდროს ძღება ხილვით, და ვერც ყური ივსება სმენით.

⁹ რაც ყოფილა, ისევ ის იქნება, და რაც მომხდარა, იგივე მოხდება: არაფერია ახალი მზისქვეშეთში.

¹⁰ განა არის ისეთი რამ, რაზეც იტყოდნენ: „ნახე, ეს სიახლეა!“ ესეც ყოფილა წინა საუკუნეებში, ჩვენამდე რომ იყო.

¹¹ არ დარჩენილა გარდასულთა ხსოვნა, და არც მათ შემდგომთ გაიხსენებს მათ უკან მყოფი.

¹² მე, ეკლესიასტე, ვმეფობდი ისრაელზე იერუსალიმში.

¹³ გულმოდგინედ ვიწყე სიბრძნით ძიება და განსჯა იმისა, რაც ხდება ცისქვეშეთში; ეს მძიმე საქმე მიუჩინა უფალმა ადამიანებს აღსასრულებლად.

¹⁴ და ვიხილე ყოველი საქმე, რაც მომხდარა მზისქვეშეთში, და აჰა, ყოველივე ამაოებაა და დევნა ქარისა.

¹⁵ გამრუდებულს ვერ გაასწორებ, და რაც გარდავიდა, ვეღარ აღრიცხავ.

¹⁶ ვუთხარი ჩემს გულს: „აჰა, დიდი სიბრძნე მოვიპოვე და აღვემატე ყველა ჩემზე უწინარეს მყოფს იერუსალიმში. და ეზიარა ჩემი გული უამრავ სიბრძნესა და ცოდნას.“

¹⁷ და განვაწყვე ჩემი გონება, რათა შემეცნო სიბრძნე და შემეცნო სიშლეგე და სისულელე. და გავიგე, რომ ესეც დევნაა ქარისა.

¹⁸ რადგან დიდ სიბრძნეში დიდი დარდია და ცოდნის გამრავლება წუხილს ამრავლებს.