Dómarabókin 1 - BÍBLIA

Yvirlit yvir búseting ættanna

¹ Eftir andlát Jósva gingu Ísraelsmenn at leita ráð við Harran og søgdu: «Hvør okkara skal fyrstur fara niðan ímóti Kánáanitum at berjast við teir?»

² Harrin svaraði: «Tað skal Júda; sí, eg gevi landið upp í hendur hansara.»

³ Júda mælti tá við Símeon, bróður sín: «Kom við mær niðan í arvalut mín og latum okkum báðar berjast móti Kánáanitum; síðan skal eisini eg koma við tær inn í arvalut tín.» Símeon fór tá við honum.

⁴ Júda fór nú niðan, og Harrin gav Kánáanitar og Perezitar upp í hendur teirra, so at teir vógu teir í Bezek – tíggju túsund mans.

⁵ Í Bezek komu teir fram á Ádoni-Bezek og bardust við hann og bóru sigur av Kánáanitum og Perezitum.

⁶ Men Ádoni-Bezek flýddi; teir hildu tá aftan á hann; og tá ið teir høvdu fingið hann aftur, høgdu teir tumlar og stórutær av honum.

⁷ Tá mælti Ádoni-Bezek: «Sjeyti kongar við avhøgdum tumlum og stórutóm vóru vanir at henta upp molar undir borði mínum; eins og eg havi gjørt, endurgeldur Guð mær nú.» Síðan tóku teir hann við sær til Jerúsalem, og har doyði hann.

⁸ Júdamenn herjaðu á Jerúsalem og tóku hana, vógu íbúgvar hennara við svørði og settu eld á borgina.

⁹ Síðan fóru Júdamenn í bardaga móti Kánáanitum, ið búðu á fjallalandinum, á suðurlandinum og á láglendinum.

¹⁰ Og Júda fór móti Kánáanitum, ið búðu í Hebron; Hebron æt áður Kirjat-Arba. Og teir vógu Sjesjai, Áhiman og Talmai.

¹¹ Haðan fór hann móti íbúgvum Debirs; Debir æt áður Kirjat-Sefer.

¹² Tá mælti Káleb: «Tann, sum vegur Kirjat-Sefer og tekur hana, honum gevi eg Aksu, dóttur mína, til konu.»

¹³ Og tá ið Otniel Kenazson, yngri bróðir Kálebs, tók borgina, gav hann honum Aksu dóttur sína til konu.

¹⁴ Men tá ið hon skuldi fara heim við honum, eggjaði hann henni til at biðja faðir sín um jørð; hon fór tá niður aftur av asnanum; og Káleb spurdi hana: «Hvat vilt tú?»

¹⁵ Hon svaraði honum: «Gev mær einahvørja heimanfylgju. Tá ið tú hevur gift meg burtur til hitt turra suðurlandið, mást tú eisini geva mær vatnbrunnar.» Tá gav Káleb henni ovaru og niðaru brunnar.

¹⁶ Synir Hóbabs Kenita, ið var verfaðir Mósesar, fóru saman við Júdamonnum niðan úr Pálmaborgini og búsettust í oyðimørkini Árad hjá Ámalekitum.

¹⁷ Júda fór við Símeoni, bróður sínum; og teir vógu Kánáanitarnar, sum búðu í Zefat, og bannførdu borg teirra; tí varð hon kallað Horma.

¹⁸ Og Júda legði undir seg Gaza og landaøki hennara og Askalon og landaøki hennara og Ekron og landaøki hennara.

¹⁹ Og Harrin var við Júda, so at hann legði fjallalandið undir seg; men teir, ið búðu á slættlendinum, fekk hann ikki rikið burtur, av tí at teir høvdu jarnvagnar.

²⁰ Kálebi góvu teir Hebron, eins og Móses hevði boðið; og hann rak burt haðan synir Ánaks tríggjar.

²¹ Men Jebusitar, sum búðu í Jerúsalem, fingu Júdamenn ikki rikið út; tí búgva Jebusitar enn í dag í Jerúsalem millum Júdamenn.

²² Eisini ætt Jósefs fór í hernað móti Betel; og Harrin var við teimum.

²³ Og ættarmenn Jósefs sendu njósnarar til Betel; borgin æt áður Luz;

²⁴ men tá ið njósnararnir sóu mann, sum kom út úr borgini, søgdu teir við hann: «Vís okkum á inngongdina í borgini, so munnu vit sýna tær miskunn.»

²⁵ Tá vísti hann teimum á inngongdina inn í borgina. Tá oyddu teir borgina við svørði; men mannin og alt húsfólk hansara lótu teir sleppa burtur.

²⁶ Maðurin fór til Hetitalands og bygdi har borg, sum hann kallaði Luz, og soleiðis eitur hon enn í dag.

²⁷ Og Manasse rak ikki íbúgvarnar í Bet-Sjean og bygdum hennara burtur, og í Táanak og bygdum hennara, og íbúgvarnar í Dór og bygdum hennara, og íbúgvarnar í Jibleam og bygdum hennara og íbúgvarnar í Megiddo og bygdum hennara. Kánáanitum eydnaðist tað at verða búgvandi í hesum landslutum.

²⁸ Men tá ið Ísraelsmenn megnaðust, gjørdu teir sær Kánáanitarnar vinnuskyldigar, men róku teir ikki fullkomiliga burtur.

²⁹ Og Efraimitar fingu ikki rikið Kánáanitarnar, sum búðu í Gezer, burtur; tí búgva Kánáanitar millum teirra í Gezer.

³⁰ Zebulon rak ikki íbúgvarnar í Kitron og íbúgvarnar í Náhálol burtur, tí hildu Kánáanitar áfram at búgva millum teirra og vórðu teimum vinnuskyldigir.

³¹ Ásjer rak ikki íbúgvarnar í Akko burtur, ikki heldur íbúgvarnar í Zidon og í Máhálab, Akzib, Áfik og í Rehob,

³² tí búðu Ásjeritar millum Kánáanita teirra, ið frammanundan búðu í landinum, tí at teir høvdu ikki rikið teir burtur.

³³ Naftali rak ikki íbúgvarnar í Bet-Sjemesj burtur, ikki heldur íbúgvarnar í Bet-Ánat, og búsettist millum teir Kánáanitar, ið búðu í landinum frammanundan; men íbúgvarnir í Bet-Sjemesj og íbúgvarnir í Bet-Ánat vórðu teimum vinnuskyldigir.

³⁴ Ámoritar trongdu Dánitarnar niðan í fjøllini og loyvdu teimum ikki at koma oman á slætt.

³⁵ Soleiðis eydnaðist tað Ámoritum at verða búgvandi í Har-Heres, Ajjalon og í Sjáalbim; men tá ið ætt Jósefs megnaðist, gjørdust teir henni vinnuskyldigir.

³⁶ Landamark Edómita gekk frá Sporðdrekaskarðinum til Sela og niðan frá Homrunum.