نامِه مَسیحینی عبرانی نِژادی سِه 1 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقیخِدائه ریکا فرشته هائه جِم سَرترِ 1 قدیما، خِدا خَله وختا، جورواجورِ راههائه دِله، پِیغَمبِرونِ طریق اَمه پییِرونِ هِمراه گَب بَزو، 2 ولی این آخِرین روزائه دِله، وه شه ریکائه طریق اَمه هِمراه گَب بَزو، اون ریکا که وه ره یِتا وارثِ واری، همه چیِ دِله تَعیین هاکارده و وه طریق جهانِ خَلق هاکارده. 3 پَس وه، خِدائه جِلالِ نورِ و وه ذاتِ کاملِ نَخشِ، و وه همه چی ره شه کِلامِ قِوَّتِ هِمراه دارنه. وه بعد از این که گِناهونِ پاک هاکارده، اون کسِ راسِ دَس که با عظمت و عرشِ برینِ دِله دَره، هِنیشته. 4 هَمون اِندا که فرشته هائه جِم سَرترِ، اون اِسمی هم که اِرث بَوِرده، وِشونِ اسمِ جِم هم بالاترِ. 5 چوون خِدا کِدوم یِتا از فرشته ها ره بااوته: «تِ مِ ریکایی؛ اَمروز، مِن تِ ره مولود هاکاردِمه»؟ و یا: «مِن وه پییِر بومبه، و وه مِ ریکا»؟ 6 و اَی هم اون مووقه که وه؛ اَوِّلین وچه ره این جهانِ دِله یارنه، گانه: «تِمومِ خِدائه فرشته ها وه ره پَرَسِش هاکانِن.» 7 فرشته هائه خَوِری گانه: « وه، شه فرشته ها ره وائه واری و شه خادِمونِ تَشِ اَلوِک واری سازِنه.» 8 ولی ریکائه خَوِری گانه: «ای خِدا تِ سلطنتِ تخت، اَبدیِ، و تِ پادشاهیِ عَصا، عِدالَتِ عَصائه 9 تِ صالح بییَنِ دوس دارنی و شرارتِ جِم بیزاری؛ اینِ وِسه خِدا، تِ خِدا، تِ ره تِ همراهونِ جِم ویشتر، خِشالیِ راغونِ هِمراه مَسح هاکارده.» 10 و: «تِ، ای خِداوند، اَوِّلِ کَش، زِمین پیِ بییِشتی، و آسمونون تِ دَسِ کار هَسِنه! 11 اونا از بین شونِنه، ولی تِ به جا موندِنی؛ تِمومِ اونا لِواسِ واری، پیت بونِنه. 12 اونا ره یِتا قَوائه واری، پیچِندِنی، و یِتا لِواسِ واری عَوِض بونِنه. ولی تِ هَمون هَسی، و تِ سالها تِموم نَوونه.» 13 خِدا تا اَلان کِدوم یِتا از فرشته ها ره بااوته: «مِ راس دَس هِنیش تا مووقه ای که تِ دِشمِنونِ تِ لینگِ بن دِم هادِم» 14 مگه همهِ وِشون روح هایی نینه که خِدمت کاندِنه و اون کِسائه خِدمِتِ وِسه بَفرِسی بونِنه که نِجاتِ اِرث وَرنِنه؟ |
@2024 Korpu Company