Mateu 27 - Dhiata e Re në Gegnisht

Jezusi para Pilati

¹ Kur agoi, të gjithë kryepriftënt e pleqtë e popullit vendosën bashkarisht ta dënonin Jezusin me vdekje.

² Mbasi e lidhën, e çuen e ia dorëzuen Pilatit, qeveritarit.

Vdekja e Judës

³ Atëherë Juda, ai që e kishte dorëzue, kur pa se dënuen, u pendue, ua ktheu tridhjetë monedhat e argjendta kryepriftënve e pleqve

⁴ dhe u tha: «Mëkatova, tue dorëzue gjak të pafajshëm». Ata i thanë: «Ç'na duhet neve! Shihe vetë».

⁵ Hodhi monedhat e argjendta në tempull, u largue dhe shkoi e u fur.

⁶ Kryepriftënt morën monedhat e argjendta e thanë: «Nuk lejohet me i qitë këto para kushtimore sep janë pare gjaku».

⁷ Atëherë morën vendim të blinin me to arën e një poçari për varrimin e të huejve.

⁸ Prandaj ajo arë u quejt «Ara e Gjakut», deri sot.

⁹ Kështu u plotësue çka qe thanë prej Jeremisë profet: Morën tridhjetë monedhat e argjendta, çmimi e të çmuemit, që u çmue nga bijtë e Izraelit,

¹⁰ e i dhanë për Arën e Poçarit, siç më kishte urdhnue Zoti.

Jezusi para Pilatit

¹¹ Jezusi u vu para qeveritari. Qeveritari e pyeti: «A je ti mbreti i judejve?». Jezusi i tha: «Ti po thue».

¹² Por, kur e paditnin kryepriftërinjtë dhe pleqtë, nuk përgjigjej fare.

¹³ Atëherë Pilati i tha: «A nuk po ndigjon sa çka po dëshmojnë kundër teje?».

¹⁴ Ai nuk iu përgjigj për asnjë gja, saqë e çuditi shumë qeveritarin.

Dënimi me vdekje

¹⁵ Për çdo festë qeveritari e kishte ba doke me lirue një të burgosun, atë që dëshironin.

¹⁶ Asokohe kishin një të burgosun të bujshëm, që quhej Jezu Baraba.

¹⁷ Kur u mblodhën, Pilati u tha: «Cilin doni t'ju liroj, Jezu Barabën apo Jezusin që quhet Krisht?».

¹⁸ E dinte se Jezusin e kishin dorëzue nga smira.

¹⁹ Ndërsa ishte ndejë në gjykatore, e shoqja i çoi fjalë: «Mos të kesh gja me atë të drejtë, se sot kam vuejt shumë në andërr për shkak të tij».

²⁰ Por kryepriftënt e pleqtë e bindën turmën me kërkue Barabën e Jezusin me e vra.

²¹ Qeveritari u tha rishtas: «Cilin prej të dyve doni me ju lirue?». Ata iu përgjigjën: «Barabën!».

²² Pilati u thotë: «Çka të baj, pra, me Jezusin që quhet Krisht?». Të gjithë i thonë: «Të kryqëzohet!».

²³ Ai u tha: «Pse, ç'të keqe bani?». Por ata bërtitnin edhe ma fort: «Të kryqëzohet!».

²⁴ Kur Pilati e pa se nuk po arrinte asgjë, përkundrazi, po fillonte rrëmuja, mori ujë, lau duert para turmës e tha: «Jam i pafajshëm për gjakun e këtij. Shiheni ju».

²⁵ Mbarë populli u përgjigj: «Gjaku i tij raftë mbi ne e mbi fëmijët tanë!».

²⁶ Atëherë Pilati liroi Barabën, ndërsa Jezusin, mbasi e fshikulluen, e dorëzoi të kryqëzohej.

Jezusi para përqeshësve

²⁷ Atëherë ushtarët e qeveritarit e morën Jezuin në pretorium dhe bashkuen rreth tij tanë kohortën.

²⁸ E zhveshën dhe i hodhën sipër një pelerinë të kuq.

²⁹ Thurën një kunorë ferrash, ia vunë në krye e i dhanë një kallam në dorën e djathtë. Tue ra në gjuj para tij, e qesëndisnin e i thonin: «Të falemi, o mbreti i judejve!».

³⁰ E pështynë, morën kallamin e ia gjuenin kresë.

³¹ Mbasi e qesëndisën, ia hoqën pelerinën, e veshën me petkat e veta dhe e çuen për ta kryqëzue.

Kryqëzimi

³² Tue dalë, hasën në një njeri kireneas me emnin Simon, të cilin e detyruen me i mbartë kryqin.

³³ Kur shkuen te një vend, që quhet Golgota, domethanë «Vendi i Kafkës»,

³⁴ i dhanë me pi verë të përzieme me vner, por kur i ndjeu shijen, nuk deshi me e pi.

³⁵ Si e kryqëzuen, hodhën short për me nda petkat e tij

³⁶ dhe u ulën e po e ruenin.

³⁷ Mbi krye i vunë me shkrim shkakun arsyen: «Ky asht Jezusi, mbreti i judejve».

³⁸ Atëherë kryqëzuen me të dy cuba, njenin në të djathtë e tjetrin në të majtë.

³⁹ Kalimtarët e fyenin, tundnin kryet

⁴⁰ e thonin: «Ti, që e shkatërron tempullin dhe e ndërton për tri ditë, shpëto veten, nëse je Biri i Hyut, e zbrit nga kryqi!».

⁴¹ Njësoj edhe kryepriftënt, shkrestarët e pleqtë e tallnin e thonin:

⁴² «Të tjerët i shpëtoi, veten nuk mundi me e shpëtue. Mbreti i Izraelit! Të zbresë tash nga kryqi e do të besojmë në të.

⁴³ Besoi në Hyun, ta lirojë tash Hyu po deshi, meqë tha se asht Biri i Hyut!».

⁴⁴ Edhe cubat, që ishin të kryqëzuem me të, e përqeshnin.

Vdekja

⁴⁵ Që nga mesdita e deri në orën tre pasdite u bë errësirë në gjithë tokën.

⁴⁶ Rreth orës tre pasdite Jezui thirri me zë të lartë: «Eli, Eli, lema sabakthani?» që do të thotë: «Perëndia im, Perëndia im, përse më braktise?».

⁴⁷ Disa nga ata që ishin aty kur e dëgjuan, thanë: «Ky po thërret Elinë».

⁴⁸ Njëri prej tyre vrapoi, mori një sfungjer, e ngjeu në uthull, e vuri në një kallam e ia dha për ta pirë.

⁴⁹ Të tjerët thoshin: «Prisni të shohim nëse do të vijë Elia për ta shpëtuar».

⁵⁰ Jezui thirri përsëri me zë të lartë e dha shpirt.

⁵¹ Atëherë veli i tempullit u gris më dysh nga lart deri poshtë, toka u drodh e shkëmbinjtë u çanë.

⁵² Edhe varret u hapën e shumë trupa të shenjtësh që kishin vdekur u ngjallën

⁵³ dhe, pasi dolën nga varret pas ngjalljes së tij, shkuan në qytetin e shenjtë e iu shfaqën shumë njerëzve.

⁵⁴ Kryeqindësi dhe të tjerët që ishin me të për të ruajtur Jezuin, kur panë tërmetin dhe gjithçka që ndodhi, u frikësuan shumë e thanë: «Me të vërtetë ky qenka Biri i Perëndisë».

⁵⁵ Aty gjendeshin edhe shumë gra që kishin shkuar pas Jezuit që nga Galilea dhe i kishin shërbyer. Ato po shikonin nga larg.

⁵⁶ Ndër to ishte Maria Magdalena, Maria, nëna e Jakobit dhe Jozefit, si dhe nëna e bijve të Zebedeut.

Varrimi

⁵⁷ Kur ra mbramja, erdhi një njeri i pasun nga Arimateja, me emnin Jozef. Edhe ai kishte qenë nxanësi Jezusit.

⁵⁸ Shkoi te Pilati e i lypi trupin e Jezuit. Atëherë Pilati urdhënoi t'ia jepnin.

⁵⁹ Jozefi e mori trupin e Jezuit, e mbështolli me li të pastër

⁶⁰ dhe e vuni në varrin e ri, që kishte hapë për vete në shkamb. Rrokullisi një gur të madh te gryka e varrit e shkoi.

⁶¹ Maria Magdalenë e Maria ishin ulun kundruell varrit.

Rojat e varrit

⁶² Të nesërmen, që i bie me qenë mbas të premtes, kryepriftënt e farisenjtë u mblodhën te Pilati

⁶³ e i thanë: «Zotni, na u kujtuem se ai mashtrues pati thanë, sa ishte gjallë: “Pas tri ditësh jam i gjallë”.

⁶⁴ Prandaj, urdhno të sigurohet varri deri ditën e tretë, që të mos shkojnë dishepujt e tij me e vjedhë e me i thanë popullit: “U ngjall prej të vdekunve”. E mashtrimi i mbramë do të jetë më i keq se i pari».

⁶⁵ Pilati u tha: «I keni rojtarët. Shkoni e sigurojeni si të dini».

⁶⁶ Ata shkuan dhe e siguruen varrin, tue e vulosë gurin me rojtarë.