Marku 1 - Dhiata e Re në Gegnisht

¹ Fillimi i kumtit të mirë të Jezu Krishtit, Birit të Hyjit,

² sikurse asht shkrue te profeti Isaia: Ja, po dërgoj engjëllin tim para teje i cili do të përgatisë udhën tande.

³ Zani i dikujt që thërret në shkretinë: Bani gati udhën e Zotit, drejtoni shtigjet e tij.

⁴ Në shkretinë u shfaq Gjon Pagëzuesi, tue shpallë një dëlirje pendestare për faljen e mëkateve.

⁵ Mbarë krahina e Judesë e të gjithë jerusalemasit dilnin te ai e dëlireshin prej tij në lumin Jordan, tue i pranue mëkatet e veta.

⁶ Gjoni ishte i veshun me lesh deveje e me një brez lëkure rreth ijesh. Hante karkaleca e mjaltë të egër.

⁷ Ai shpallte tue thanë: «Po vjen një ma i fortë se unë, mbas meje. Unë nuk jam i denjë me u përkulë e me ia zgjidhë lidhëset e sandaleve.

⁸ Unë ju dëlira me ujë, por ai do t'ju dëlirë me Shpirtin e Shenjtë».

Pagëzimi i Jezusit

⁹ Ato ditë Jezusi erdhi nga Nazareti i Galilesë dhe u dëlir në Jordan prej Gjonit.

¹⁰ E, menjëherë, me të dalë prej ujit, pa qiejt shqyem dhe Shpirtin tue zbritë mbi të si pëllumb.

¹¹ Një za doli prej qielli: «Ti je im bir, i dashtuni. Ti më pëlqeve».

Sprova e Jezusit

¹² Dhe menjëherë Shpirti e nxori Jezusin në shkretinë.

¹³ Ai ishte në shkretinë katërdhjetë ditë, i sprovuem prej Satanit. Ishte me egërsinat, por i shërbenin engjëjt.

Fillimi i shërbesës

¹⁴ Mbas dorëzimit të Gjonit Jezusi erdhi në Galile, tue shpallë lajmin e mirë të Hyjit

¹⁵ e tue thanë: «U plotësue koha dhe u afrue mbretnia e Hyut. Ndërroni mendje e besoni në lajmin e mirë».

Ndjekësit e parë

¹⁶ Kur ishte tue kalue pranë detit të Galilesë, pa Simonin dhe Andrenë, vëllanë e Simonit, tue hedhë rrjetën në det, se ishin peshkatarë.

¹⁷ Atëherë Jezusi u tha: «Ejani mbas meje e do t'ju baj me u kthye në peshkatarë njerëzish»

¹⁸ E, menjëherë, me të lanë rrjetat, e ndoqën.

¹⁹ Mbasi eci edhe pak, pa Jakobin e Zebedeut dhe Gjonin, vëllanë e tij, edhe ata në lundër, tue arnue rrjetat.

²⁰ Dhe menjëherë i thirri. Me të lanë atin e tyne, Zebedeun, në varkë me mëditësit e vet, shkuen mbas tij.

Dëbimi i shpirtit të ndytë

²¹ Atëherë shkuen në Kafarnaum e, menjëherë, të shtunën, hyni në sinagogë e ai po jete një mësim.

²² Ata habiteshin me mësimin e tij, se ishte tue i mësue si një që ka pushtet e jo si shkruesit.

²³ Dhe, menjëherë, sinagogën e tyne ishte një njeri me një frymë të papastër, cili bërtiti

²⁴ tue thanë: «Çka ke me ne, o Jezus Nazaretasi? A erdhe me na shkatërrue? E di kush je: shenjti i Hyjit».

²⁵ Por Jezusi e kërcënoi e i tha: «Mej e dil prej tij!».

²⁶ Atëherë fryma e papastër e shkundulloi dhe, mbasi bërtiti me za të naltë, doli prej tij.

²⁷ Ata u mahnitën të gjithë dhe pyetnin njani-tjetrin: «Çka asht kjo gja? Nji mësim i ri, me pushtet! Edhe shpirtënt e papastër i urdhnon dhe e ndëgjojnë».

²⁸ E i doli zani menjëherë kudo, në të gjithë krahinën e Galilesë.

Në shtëpinë e Pjetrit

²⁹ E menjëherë, me të dalë nga sinagoga, hynë në shtëpinë e Simonit e të Andresë, me Jakobin dhe Gjonin.

³⁰ Vjehrra e Simonit dirgjej prej zjarrmisë dhe i treguen menjëherë për të.

³¹ Sapo u afrue, e ngriti, tue e marrë për dore. Zjarrmia i ra dhe ajo u shërbente.

³² Kur u ba mbramje, mbasi kishte perëndue dielli, sollën tek ai të gjithë ata që kishin lëngata e të djallosunit.

³³ Mbarë qyteti ishte mbledhë te dera.

³⁴ Ai shëroi shumë nga ata që kishin lëngata të ndryshme dhe dëboi shumë djaj. Djajtë nuk i la me folë, se e njihnin.

Predikimi në Galile

³⁵ Në ag, kur terri ishte ende i dendun, u çue, doli, shkoi në një vend të vetmuem e atje u lut.

³⁶ Simoni dhe ata që ishin me të e gjurmuen.

³⁷ Kur e gjetën i thanë: «Të gjithë të kërkojnë».

³⁸ Ai u tha: «Të shkojmë tjetërkund, në katundet e afërme, që të predikoj edhe atje, se prandaj dola».

³⁹ E shkoi tue predikue nëpër sinagogat e tynë, në mbarë Galilenë, e tue debue djajtë.

Pastrimi i të gërbulunit

⁴⁰ Atëherë erdhi tek ai një i gërbulun, tue e thirrë, tue u gjunjëzue e tue i thanë: «Po të duesh, ti mundesh me më pastrue».

⁴¹ Ai u mallëngjye, shtriu dorën, e preku e i tha: «Due. Kjosh pastrue!».

⁴² E menjëherë u largue prej tij gërbula dhe ai u pastrue.

⁴³ Atëherë e porositi, e nisi menjëherë

⁴⁴ e i tha: «Shih se mos i thue kujt, por shko, paraqitu tek prifti dhe kushto për pastrimin tand çka ka urdhnue Moisiu, si dëshmi për ta».

⁴⁵ Por, me të dalë, filloi me e shpallë fort dhe me e hapë fjalën, saqë ai nuk mundte ma me hy në qytet haptas, por ndenji përjashta, në vende të vetmueme, por vinin tek ai prej gjithkah.