LUKËSË 1 - Dhiata e Re në Gegnisht

Parathanie

¹ Tue qenë se shumë vetë janë pëpjekë me e renditë tregimin rreth veprave që u përkryen ndër ne,

² siç na i kanë dorëzue ata që i panë vetë e që u banë krahishtues të fjalës qysh prej zanafillës,

³ ma mori mendja edhe mue, mbasi hulumtova çdo gja të kahershme me përpikmëni, me t'i përshkrue me rend, i përndritshmi Teofil,

⁴ që të vetëdijësohesh për patundshmëninë e fjalës me të cilën je mësue.

Lajmërimi i lindjes së Gjon Pagëzuesit

⁵ Në kohën e Herodit, mbretit të Judesë, qëlloi një prift me emnin Zakaria, prej rendit të Abisë, që gruen e kishte prej bijave të Aronit, me emnin Elizabetë.

⁶ Të dy ishin të drejtë para Hyut e silleshin paqortueshmënisht, në përkim me të gjitha ligjet e urdhnesat e Zotit.

⁷ Nuk kishin fëmijë, se Elizabeta ishte berojë e të dy ishin të shtymë në moshë.

⁸ Ndërsa po priftnonte para Hyut, kur e kishte radhën rendi i vet,

⁹ u zgjodh me short, në përkim me doken e priftnisë, me hye në shejtnoren e Zotit, për me djegë kemin.

¹⁰ Tanë bashkësia ishte tue u lutë jashtë shejtnores, gjatë djegjes së kemit.

¹¹ Një engjëll i Zotit iu shfaq, tue qëndrue në të djathën e altarit të kemit.

¹² Zakaria u tut, kur e pa, dhe e zuni frika.

¹³ Por engjëlli i tha: «Mos u tremb, Zakari, se t'asht ndigjue lutja e grueja jote, Elizabeta, do të lindë një bir e ti do t'ia vejshë emnin Gjon.

¹⁴ Do të kesh gëzim e hare dhe shumë vetë do t'i gëzohen lindjes së tij.

¹⁵ Ai do të jetë i madh para Zotit e nuk do të pijë venë, as pije dehëse dhe do të jetë i përplotësuem me Shpirtin e Shenjtë qysh në barkun e së amës.,

¹⁶ Shumë prej bijve të Izraelit ka me i kthye kah Zoti, Hyu i tyne.

¹⁷ Do të avitet para tij me shpirtin dhe fuqinë e Elisë, për me i kthye zemrat e etënve kah bijtë dhe të pabindunit në urtinë e të drejtëve, për me i përgatitë Zotit një popull të pajisun».

¹⁸ Zakaria i tha engjëllit: «Si do ta kuptoj këtë, se unë jam i plakun e grueja ime e shtyeme në moshë?».

¹⁹ Engjëlli iu përgjigj: «Unë jam Gabrieli, ai që asht pranishëm para Hyut, dhe u dërgova me folë me ty e me të sjellë këto njoftime të gëzueshme.

²⁰ Dhe, ja, do të mbetesh heshtan e i paaftë me folë deri ditën kur do të ndodhin këto, se nuk u tregove besues ndaj fjalëve të mia, të cilat do të plotësohen në kohën e tyne».

²¹ Populli ishte tue e pritë Zakarinë dhe habitej për vonesën e tij në shejtnore.

²² Por, kur doli, nuk ishte i aftë me u folë, prandaj e kuptuen se kishte pa një vegim në tempull. Ai rrinte tue u ba shenja dhe mbette memec.

²³ Kur iu plotësuen ditët e shërbesës, shkoi në shtëpinë e vet.

²⁴ Mbas këtyne ditëve, Elizabeta, grueja e tij, mbeti shtatzanë, por ndejti tue u mshehë për pesë muej e thoshte:

²⁵ «Kështu veproi Zoti me mue, në kohën kur u shqetësue me ma heqë korinë para njerëzve».

Lajmërimi i lindjes së Jezusit

²⁶ Në muejin e gjashtë engjëlli Gabriel u dërgue prej Hyut në qytetin e Galilesë me emnin Nazaret,

²⁷ te një virgjen e fejueme menjë burrë me emnin Jozef, prej shtëpisë së Davidit. Emni i virgjnës ishte Mari.

²⁸ Engjëlli hyni te ajo e tha: «Të falem, o e përhirueme! Zoti me ty!».

²⁹ Ajo u prek prej kësaj fjale dhe mendonte çka mund të ishte kjo përshëndetje.

³⁰ Engjëlli i tha: «Mos u tremb, Mari, se gjete hir prej Hyut.

³¹ Dhe, ja, do të metesh shtatzanë, do të lindësh një bir e do t'ia vejsh emnin Jezus.

³² Ai do të jetë i madh e do të thirret Biri i të Tejnaltit. Hyu Zotdo t'i japë fronin e Davidit, Atit të tij.

³³ Ai do të mbretnojë në shtëpinë e Jakobit përgjithmonë e mbretnia e tij nuk do të ketë të soson».

³⁴ Por Maria i tha Engjëllit: «Si do të ndodhë kjo, qyshse unë nuk njoh burrë?».

³⁵ Engjëlli iu përgjigj: «Shpirti i Shenjtë do të zbresë mbi ty e fuqia e të Tejnaltit do të të bajë hije. Prandaj edhe ai që ka me u lindë i shenjtë, do të thirret Bir i Hyut.

³⁶ Dhe, ja, Elizabeta, kushurina jote, edhe ajo asht shtatzanë me djalë, në pleqninë e saj, e ky asht mueji i gjashtë për të, që quhej berojë.

³⁷ Nuk ka asgja të pamundun për Hyun».

³⁸ Atëherë Maria tha: «Ja shërbëtorja e Zotit! Me ndodhtë simbas fjalës sate!». Dhe engjëlli u largue prej saj.

³⁹ Ato ditë Maria u çue e shkoi në malësi, në një qytet të Judesë.

⁴⁰ Hyni në shtëpinë e Zakarisë e u përshëndet me Elizabetën.

⁴¹ Kur Elizabeta ndigjoi përshëndetjen e Marisë, foshnja hovi në bark dhe Elizabeta u mbbush me Shpirtin e Shenjtë

⁴² e bëzani me vikamë të madhe: «Je e bekueme ndër gra e i bekuem fryti i barkut tand.

⁴³ Nga më behu mue kjo gja, të vije te unë nana e Zotit tim.

⁴⁴ Ja, sapo zani i përshëndetjes sate tingëlloi në veshët e mi, foshnja hovi me hare në barkun tim.

⁴⁵ Lum ajo që besoi se do të plotësohej çka iu tha prej Zotit!»

⁴⁶ E Maria tha: «E madhnon shpirti im Zotimn,

⁴⁷ shpirti më ngazëllen në Hyun, shpëtuesin tim,

⁴⁸ se ai këqyri vogëlsinë e shërbëtores së vet e, ja, prej tash, do të m'lumnojnë të gjitha breznitë,

⁴⁹ se i fuqishmi kreu madhni për mue, i shenjtë emni i tij.

⁵⁰ Mëshira e tij, brez mbas brezi, për ata që e druejn.

⁵¹ Veproi pushtetshëm me krahun e vet, shpërndau ata që mburren me mendimet e zemrës,

⁵² zbriti pushtetarët nga froni, naltoi vegjëlinë.

⁵³ Të unshmit i mbushi me të mira, të kamunit i nisi zbrazun.

⁵⁴ Përkrahu Izraelin, shërbëtorin e vet, tue kujtue mëshirën,

⁵⁵ siç u kishte thanë etënve tanë, Abrahamit e farës së tij në amshim».

⁵⁶ Maria ndejti me të rreth tre muej e u kthye në shtëpinë e vet.

Lindja e Gjon Pagëzuesit

⁵⁷ Elizabetësi iu plotësue koha e lindjes dhe lindi djalë.

⁵⁸ Fqinjët dhe farefisi ndigjuen se Zoti kishte tregue mëshirën e vet të madhe ndaj saj dhe u gëzuen me të.

⁵⁹ Ditën e tetë shkuen me e rrethpre djalin e me i vue emnin e të atit, Zakari.

⁶⁰ Nana u përgjigj: «Jo, por do të quhet Gjon».

⁶¹ I thanë: «Askush prej fisit tand nuk thirret me këtë emën».

⁶² I banë me shenja të atit, se si donte me e quejt.

⁶³ Ai lypi një rrasë dhe shkroi: «Gjon asht emni i tij». Të gjithë u çuditën.

⁶⁴ Atij iu hap goja e iu zgjidh gjuha njëherësh dhe fliste, tue bekue Hyun.

⁶⁵ Të gjithë fqinjët e tij i kaploi frika e këto ngjarje tregoheshin në mbarë krahinën e Judesë.

⁶⁶ Të tanë ata që i ndigjonin, i theknin në zemër, tue thanë: «Çka do të jetë ky fëmijë?». E dora e Zotit ishte me të.

Himni i Zakarisë

⁶⁷ Zakaria, i ati i tij, u mbush me Shpirtin e Shenjtë e profetizoi:

⁶⁸ «Bekue qoftë Zoti, Hyu i Izraelit, se u kujdes e ia lau pengun popullit të vet.

⁶⁹ E ngriti brinin e shpëtimit tonë në shtëpinë e Davidit, shërbëtorit të vet,

⁷⁰ siç qe thanë prej shekujsh, me gojën e profetëve të tij shenjtë:

⁷¹ shpëtimin nga armiqtë tanë e nga dora e të gjithë urryesve tanë,

⁷² tue zbatue mëshirën me etnit tanë e tue kujtue besëlidhjen e tij të shenjtë,

⁷³ betimin që i bani Abrahamit, atit tonë, me na dhanë mundësinë,

⁷⁴ të të çliruem prej armiqve, me shërbye pa frikë,

⁷⁵ me shejtni e dretësi para tij ne të gjitha ditët tona.

⁷⁶ E ti, o fëmijë, profet i të naltit do të quhesh, se do të ecësh para Zotit, tue ia përgatitë udhët,

⁷⁷ për me i dhanë popullit të tij dituninë e shpëtimit me anë të faljes së mëkateve të tyne,

⁷⁸ falë dhembshurisë mëshirëplote të Hyut tonë, me të cilën do të na vijë në ndihmë një agim prej së nalti,

⁷⁹ për me i ndriçue ata që janë në terr e të dergjun në hijen e vdekjes e me i drejtue kambet tona kah udha e paqes».

⁸⁰ Djali rritej e mëkambej shpirtnisht dhe rrinte shkretinave, deri në ditën e shfaqjes së tij para Izraelit.