Mateu 13 - Albanian Gheg Gospel of Matthew 18701 N’ at dit tui dall Jeԑu prei sctpiet rriite ull n’ bregh t’ deetit. 2 E u mlodhne rreth atii sciùm haλk, acc ci hîîni n’ bark e rriite ull: e gith haλku rriite n’ bregh, 3 E foli atyne sciùm kafsc n’ scemλtỳr, tui than: Cè duul mièλsi, per me mièλ. 4 E ai tui mièλ faren, gni hisse raa n’ rugh: e erdhne scpênnìit e cièλs, e hângrene atè. 5 E gni hisse raa n’ gurìm, ku nuk kiscte sciùm dhee: e me gni her duul, psè nuk iscte dheu i theλ. 6 E saa duul diλi u vesck: e psè nuk kiscte rânz, u thaa. 7 E gni tièter hisse raa nner ferra: e u rrìtene ferrat, e ԑapuscìtene atè. 8 E gni tièter hisse raa permì tok t’ mir: e èpete fryt, ku gni cint per gni, ku giasctdhètt, e ku tridhètt. 9 Kusc kaa vesc per me nnie, let nniin. 10 E tui affrue discèpuit thane atii: Psè po flet atyne n’ scemλtỳr? 11 Ai tui pergièg, tha atyne: Psè juve âsct dhanun me marr‐vesc kàfsciat e nalta t’ reɣniis cièλvet: e atyne s’ âsct dhanun. 12 Psè kusc kaa, kaa per t’ ju dhanun atii, e kaa me pass boλèk: e kusc nuk kaa, e scka kaa, kaa per t’ ju hièk prei tii. 13 Per ktè po flas atyne n’ scemλtỳr: psè tui paa nuk sciòffin, e tui nnie nuk nniin, as marrin‐vesc. 14 E muscet n’ atà profezia e Isaìes, ci thot: Me vesct keni me nnie, e nuk keni me marr‐vesct: e me syy keni me kciỳr, e nuk keni me paa. 15 Psè âsct trasciue ԑemra e ktii pòpuλi, e âsct bââ i foort n’ vesc, e syyt e vet kaa myλun: aboλà mos t’ sciòffin me syy, as mos t’ nniin me vesc, as me ԑemer t’ marrin‐vesc, e t’ nkthehen, e un ti scnosci atà. 16 E syyt tai jan t’ luum, psè sciòhin, e vesct tai, psè nniin. 17 E per t’ vertèt po ju tham, se sciùm profete, e sciùm t’ dreit discruene me paa scka po sciffni ju, e nuk paane: e me nnie scka po nniini ju, e nuk kan nnie. 18 Ju praa nniini scemλtyren e mièλsit. 19 Gith‐kusc, ci nnighiòn fiàlen e reɣniis, e nuk vêê mennen, vièn i këcci, e grabìt scka âsct i mièλun n’ ԑemer t’ tii: ky âsct ai, ci kaa marr faren m’ rugh. 20 E ai, ci merr faren n’ miedìss guurvet, âsct ai, ci nnighiòn fiàlen, e me gni her me gaԑmèn merr atè: 21 E nuk kaa n’ veti rânz, e asctù pak cinnròn. Psè saa vièn gaԑepi e t’ perԑânunit per sebèt t’ fiàls, me gni her merr sckanuλ. 22 E ai, ci merr faren nner ferra, âsct ai, ci nnighiòn fiàlen, por gàilia e ktii scèkuλi, e masctrimi i giââs e i mâλit ԑapusciti fiàlen, e bâhet paa fryt. 23 E ai, ci merr faren n’ dhee t’ mir, âsct ai, ci nnighiòn fiàlen, e i vêê mennen, e cett fryt, e nep ky kaa gni cint per gni, tiètri giasctdhètt, e tiètri tridhètt. 24 Kalzoi atyne gni tièter scemλtỳr, tui than: Reɣnia e cièλvet âsct bââ barabàr me gni nièri, i zili muuλ n’ ar t’ vet faren e mir. 25 E tui fièt nièrԑit, erdh anmiku i tii, e permuuλ ègieren n’ miedìss t’ grunit, e sckoi. 26 E massì kiè rriit baari, e bââmun fryt, athèr u duk edhè ègiera. 27 E tui affrue yԑmeciàrt t’ ԑot sctpiis, thane atii: Ԑot, as kee ti mièλ n’ ar tânne faren e mir? Kâh praa kaa ègieren? 28 E tha atyne: Nièri anmiku bâni ktè. E yԑmeciàrt thane atii: A do, ci t’ sckoim, e t’ mledhim atè? 29 E ai tha: Jò: aboλà tui mledh ègieren, mos t’ sckuλni basck me tè edhè grunin. 30 Lêni t’ dyyjat meu rriit deri t’ kòrrunit, e n’ vakt t’ kòrrunit kam me than korrsve: Mlidhni mas‐pari ègieren, e lidhni atè n’ dui per me e diègh, e grunin mlidhni n’ hambaar tem. 31 Kalzoi atyne gni tièter scemλtỳr tui than: Reɣnia e cièλvet âsct barasc gnenës koker t’ sinapit, ci gni nièri muur, e muuλ n’ ar t’ vet: 32 E zila âsct per gnimèn mââ e voghla nner t’ gith farat: por si t’ jeet rritun, âsct mââ e madh nner t’ gith grosct, e bâhet liss, asctù ci scpênnìit e airit t’ viin me pusciue permì ghemat e tii. 33 Gni tièter scemλtỳr tha atyne: Reɣnia e cièλvet âsct barabàr me maje brumit, ci gni grue merr e perԑien me trii massa miλit, deri ci t’ viin brumi. 34 T’ gith ktò kàfscia foli Jeԑu n’ scemλtỳr haλkut: e paa scemλtỳr nuk flite atyne: 35 Aboλà ci t’ mùscei scka iscte than prei Profetet, ci thot: Kam me cil gojen teme n’ scemλtỳr, kam me diftue t’ mscèhunat ciỳsc se prei t’ fiλuemit e dyrgnâjas. 36 Athèr Jeԑu, dha iԑen haλkut, e nktheu n’ sctpii: e u affrùene atii discèpuit e tii, tui than: Na kalzò neve scemλtyren e ègieravet t’ arës. 37 E ai tui pergièg tha atyne: Ai, ci mièλen faren e mir, âsct i Biri i nièrit. 38 E ara, âsct dyrgnâja. Fara e mir, jan biit e reɣniis. Ègiera, jan biit t’ këccit. 39 E anmiku, ci kaa mièλ atè, âsct diàλi. Korra, âsct t’ maruemit e scèkuλit: e t’ korrtàrt, jan êgnit e vet. 40 Sikursè praa mledhen ègierat, e digen n’ ԑiàrm: ksctù kaa me ken n’ t’ maruemit e scèkuλit. 41 I Biri i nièrit kaa me ciue êgnit e vet, e kan me mledhun prei reɣniet t’ atii gith sckànuλet, e gith atà, ci bâin pun t’ kccia: 42 E kan me cittun atà n’ furr t’ ԑiàrmit. Atỳ kaa me ken vai, e t’ kerssitun t’ dhâmvet. 43 Athèr t’ dreitit kan me sckelԑye sikursè diλi n’ reɣnii t’ Babs t’ tyne. Kusc kaa vesc me nnie, t’ nniin. 44 Reɣnia e cièλvet âsct barabàr me haԑne fscehun n’ ar: t’ zilen nièri ci ta giein, e mlon, e prei gaԑmenit tii sckon, e scet gith scka kaa, e bleen at ar. 45 Perserii reɣnia e cièλvet âsct barabàr me gni nièri rescpèr, ci kerkòn egiat e mira. 46 E i zili si gièt gni egii kymetlii sckoi, e sciti gith scka pat, e bleu atè. 47 Prap reɣnia e cièλvet âsct barabàr me gni reet cìttune n’ deet, ci mledh cfar do pesckisc. 48 T’ zilen, si kee mùsciun, pesckagiit po ngrehen priàscta, e tui ullun n’ bregh, ԑgodhne, e vûûne t’ mirt n’ êên, e cittne posct t’ kcciit. 49 Ksctù kaa me ken n’ t’ maruemit e scèkuλit: kan me dall êgnit, e kan me daa t’ kcciit prei miedissit t’ dreitvet, 50 E kan me citt atà n’ furr t’ ԑiàrmit. Atỳ kaa me ken vai, e t’ kerssitun t’ dhâmvet. 51 A i muurt‐vesc gith ktò? Po, Ԑot, pergiègin atà. 52 Ai tha atyne: Per ktè gith i zili sckrib i diiscm n’ reɣnii t’ cièλvet, âsct barabàr me gni nièri bab e sctpiis, i zili zièrr prei haԑnet vet tèsciat t’ eereja e t’ viètra. 53 E u bââ, massì maroi Jeԑu ktò scemλtyra, sckoi prei knei. 54 E tui ardh n’ vilajèt t’ vet, msote atà n’ sinagoga t’ tyne, asctù ci ciudìtëscin, e thoiscin: Prei kâh ktii kiò die, e mrekuλii? 55 A s’ âsct cikỳ i biri ԑahnatliis? A s’ thohet nâna e tii Mrii, e vλaԑnit e tii, atà ci dhohen, Jak, e Josèf, e Simòn, e Juda? 56 E motrat e tii a s’ jan t’ githat nner nee? Kâh praa i erdhne ktii t’ gith ktò? 57 E mèrrscin sckanuλ prei tii. E Jeԑu tha atyne: Nuk âsct profeta paa nneer vec se n’ vilajèt t’ vet, e n’ scpii t’ vet. 58 E nuk bâni atỳ sciùm mrekuλii per sebèt t’ paabessuemit t’ atyne. |
First published in London in 1870.
British & Foreign Bible Society