نامِه مَسیحینی عبرانی نِژادی سِه 4:3 - گیله ماز3 چون اَما که ایمان بیاردِیم، اون آسایشِ دِلِه شونیم. هَمونجور که خُدا مَزمورِ کِتابِ دِلهِ باَگوته: «پَس می غیظ دِلهِ قَسَم بُخاردَم اوشان می آسایشِ دِلِه نییَنِن،» هر چَن، اونه کاران دُنیایِ خلق هَکُردَنِ موقِه، تَمام هَبا با؛ Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی3 چون اَما گه ایمون بیاردِمی، هون آسایشی دِلِه شومی. هَمونجور گه خِدا مزموری کیتابی دِلِه بُتِه: «پَس شی غیظی دِلِه قَسَم بَخاردِمِه وِشون می آسایشی دِلِه نیئنِنِه،» هر چَن، وی کارا دِنیایی خلق هاکِردنی موقِه، تُوم بَوِه وِه؛ Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی3 چوون اِما که ایمون بیاردیمی، اون آسایشِ دِله شومبی. هَمون طی که خِدا، مزمورِ کِتابِ دِله بااوته: «پَس شه غیظِ دِله قَسِم بَخوردِمه وِشون مِ آسایشِ دِله نِنِّنه،» هر چَن، وه کارا دِنیائه خَلق هاکاردِنِ مووقه، تِموم بَییه بییه؛ Sien die hoofstuk |