دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 7:8 - گیله ماز8 چون حتّی اگه مَن می نامِه یه هَمره شِمِرِه غُصِّه دار هَکُردم، می هَکُردِه یه جی پَشیمان نییَم. با اینکه یِکَم پَشیمان بام - اینِه وَسین که دینَم می اون نامِه یه مدت کم شِمِرِه غُصِّه دار هَکُردِه- Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی8 چون حتّی اگه مِن شی نامِه ای هَمرا شِمارِ غِرصِه دار هاکِردمِه، شی هاکِردی جا پَشیمون نیمِه. با هَینگه اَقدّی پَشیمون بَوِمِه - هَینِسه گه ویمِّه می هون نامِه شِمارِ غِرصِه دار هاکِردِه، هر چَن فقط اَقّدی- Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی8 چوون حَتَّی اگه مِن شه نامهِ هِمراه، شِما ره غُصّه دار هاکاردِمه، شه هاکارده جِم پشیمون نیمه - با این که اَت کم پشیمون بَیمه - این وِسه که ویمبه مِ اون نامه شِما ره غُصّه دار هاکارده هر چَن فِقَط اَت کم. Sien die hoofstuk |