دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 4:1 - گیله ماز1 پَس چون اون رحمتِ خاطری که اَمَرِه هَدَه هَبا اینجور خِدمتی رِه دَریم هَکونیم، ناامید نَبونیم. Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی1 پَس چون هون رحمتی سِه گه اَمارِه هادا بَوِه هَینجور خِدمتی رِه دِ کِمّی، نااِمید نَوومی. Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی1 پَس چوون اون رَحمتی وِسه که اِما ره هِدا بَییه، این طی خِدمِتی دَره کامبی، نا امید نَوومبی. Sien die hoofstuk |