دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 2:3 - گیله ماز3 مَن جوری شِمِره نامه بَنویشتم تا موقِه ایی که شِیمی وَرجه هَنَم، اوشانیکه بایسّی مَرِه خوشحال هَکُنَن، می ناراحتی یه باعث نَبوُن. چونکه شما همه یه جی مطمئن بام که می خُشحالی شِیمی همه یه خُشحالیِه. Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی3 مِن جوری شِمِنِه نامِه بَنوِشتِمِه تا موقِه ای گه شِمِه وَر اِمِه، اونانیگه وِنِه مِنِه خِشال هاکِنِن، می غِرصِه ای باعث نَوون. چونگه شِما هَمه ای جا مِطمئن وِمِه گه می خِشالی، شِما هَمه ای خِشالیِه. Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی3 مِن جوری شِمه وِسه نامه بَنوِشتمه تا مووقه ای که شِمه پَلی اِمبه، اونایی که وِنه مِ ره خِشال هاکانِن، مِ غُصّه باعث نَووِن. چوون که شِما همهِ جِم مطمئِن بیمه که مِ خِشالی، شِما همهِ خِشالیِ. Sien die hoofstuk |