دوّمین نامه قرنتیانِ وَسین 4:1 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی1 پَس چوون اون رَحمتی وِسه که اِما ره هِدا بَییه، این طی خِدمِتی دَره کامبی، نا امید نَوومبی. Sien die hoofstukگیله ماز1 پَس چون اون رحمتِ خاطری که اَمَرِه هَدَه هَبا اینجور خِدمتی رِه دَریم هَکونیم، ناامید نَبونیم. Sien die hoofstukکتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی1 پَس چون هون رحمتی سِه گه اَمارِه هادا بَوِه هَینجور خِدمتی رِه دِ کِمّی، نااِمید نَوومی. Sien die hoofstuk |